{"id":66083,"date":"2026-08-23T22:14:02","date_gmt":"2026-08-23T20:14:02","guid":{"rendered":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/?page_id=66083"},"modified":"2026-08-23T22:40:40","modified_gmt":"2026-08-23T20:40:40","slug":"heroprichting-na-1945-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/heroprichting-na-1945-2\/","title":{"rendered":"Heroprichting na 1945"},"content":{"rendered":"\n

Versie 2 | Door John Bom | Cavaleriemuseum<\/p>\n\n\n\n

Vanaf 1942 maakte de regering in ballingschap (Londen) plannen voor de wederopbouw van de landmacht na de bevrijding. Het basismodel waarmee werd gewerkt was weer een kader-militieleger, zoals van voor de meidagen 1940 met een grote mobilisabele component. In theorie dacht men aan een landmacht met een omvang van 300.000 man, te organiseren in acht tot veertien divisies. Dat dit niet realistisch was, bleek uit het feit dat de meeste, meer serieuze, plannen niet verder kwamen dan een leger met zes tot acht divisies. Dit leger moest, anders dan voor mei 1940, over tank- en luchtlandingseenheden beschikken. Ook de neutraliteitspolitiek van voor de oorlog werd verlaten en er werd beleid geformuleerd waarin de toekomstige Nederlandse krijgsmacht nog slechts in bondgenootschappelijk verband zou optreden.<\/p>\n\n\n\n

Ondertussen woedde WO II nog steeds. Die oorlog moest nog wel worden gewonnen. De Nederlandse bijdrage daaraan bestond, voor het landoptreden, uit een brigade, de Prinses Irene brigade. Deze brigade was samengesteld uit Nederlanders die overal vandaan kwamen. Men trof er Engelandvaarders, Nederlanders die bij het uitbreken van de oorlog in het buitenland verbleven, avonturiers en gestrande Indi\u00eb-reizigers.<\/p>\n\n\n\n

Een mislukte poging<\/p>\n\n\n\n

Na als brigademajoor vanaf begin augustus 1944 de veldtocht van de Koninklijke Brigade Prinses Irene (hierna als \u2018Irenebrigade\u2019 aangeduid) in Frankrijk en Belgi\u00eb te hebben meegemaakt werd majoor der cavalerie Jhr. J.J.G. Beelaerts van Blokland op 17 oktober 1944 geplaatst bij de Staf van Prins Bernhard, Bevelhebber der Nederlandse Strijdkrachten. In deze staf bracht majoor Beelaerts al in december 1944 het voorstel naar voren om een van de lichte infanteriebataljons, die in het bevrijde gedeelte van Nederland werden opgericht, tot cavaleriebataljon om te vormen, ook al zou dit bataljon als infanterie worden ingezet. Ook de vooroorlogse cavalerie had immers meestal het gevecht te voet gevoerd. Met de vroegtijdige oprichting van een cavalerie-eenheid beoogde majoor Beelaerts ook een verzamelpunt voor cavaleristen te cre\u00ebren en het Wapen der Cavalerie de mogelijkheid te bieden om een aandeel in de verdere bevrijding van Nederland te leveren. Op zijn voorstel werd echter door de Chef-Staf, kolonel P.L.G. Doorman, negatief gereageerd.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Afb.01\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Majoor der cavalerie Jhr. J.J.G. Beelaerts van Blokland.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Oprichting Pantserschool<\/p>\n\n\n\n

Vervolgens ontwikkelde majoor Beelaerts het plan om een school voor het Pantserwapen op te richten. De aanduiding \u2018Pantserwapen\u2019 in plaats van \u2018Wapen der Cavalerie\u2019, werd toen uit voorzorg door hem gebruikt. In diverse legerkringen heerste namelijk de sterke mening, dat met de afwezigheid van paarden in de naoorlogse legerorganisatie ook het Wapen der Cavalerie daaruit was verdwenen.<\/p>\n\n\n\n

Allereerst moesten voor de op te richten school legering, kleding en voeding voor een sterkte van ongeveer 50 man worden geregeld. Desgevraagd bleek majoor F. Loringh van Beek, commandant van de Compagnie Aanvullingstroepen van de Irenebrigade, bereid te zijn deze toe te zeggen. Zijn compagnie was gelegerd in Bergen op Zoom op de Cort Heyligerskazerne, waarvan de naam door majoor Loringh van Beek eigenmachtig in Prinses Irene Kazerne was veranderd. Deze naamsverandering zou echter medio 1945 op instructie van het Ministerie van Oorlog ongedaan moeten worden gemaakt.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Na de toezegging van majoor Loringh van Beek verleende kolonel Doorman zijn goedkeuring aan de oprichting van de \u2018School voor het Pantserwapen\u2019. Als datum van oprichting werd 18 juni 1945 (130 jaar na de Slag bij Waterloo) voorgesteld. Zoals uit het vervolg zal blijken werd deze datum door majoor Beelarts aangehouden voor het \u2018herstel\u2019 van het Wapen der Cavalerie. De School voor het Pantserwapen, waarvan de naam als snel in Pantserschool werd veranderd, zou eerst een week later worden opgericht. Beroepsofficieren, die uit Duitse krijgsgevangenschap waren teruggekeerd en zich in Weert hadden gemeld bij het Ontvangstcentrum voor Krijgsgevangenen op de Van Hornekazerne, werden door majoor Beelarts opgezocht om hen van zijn plannen op de hoogte te stellen. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Afb.02\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Het begin: de Pantserschool\u00a0<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De Pantserschool werd gevestigd in een paviljoen op de Prinses Irenekazerne, waarin men kon beschikken over een bureau voor de schoolcommandant tevens bureau voor de administrateur en tevens rustkamer, een eetzaal tevens theorielokaal, een slaapzaal met stapelbedden voor officieren en twee slaapzalen met stapelbedden voor onderofficieren. Na bemiddeling door Prins Bernhard stelde het Canadese leger drie Staghound pantserwagens, drie Humber verkenningswagens, zes rupscarriers, vier motorrijwielen en twee vrachtauto\u2019s aan de Pantserschool ter beschikking. Van de in maart 1945 opgeheven verkenningsafdeling van de Irenebrigade kon een aantal officieren en onderofficieren worden bijeengebracht om als instructeur te worden ingezet. Bij de nieuwe school zouden eerst officieren en onderofficieren op modern pantsermaterieel worden omgeschoold. Vervolgens was het de bedoeling om voor de dienst hier te lande enkele eskadrons pantserwagens te vormen. Aan potentieel ge\u00efnteresseerde officieren verstrekte majoor Beelaerts nog een schriftelijke oproep. Daarin werd onder meer vermeld, dat met ingang van 18 juni 1945 het Wapen der Cavalerie werd hersteld en op 25 juni 1945 de School voor het Pantserwapen in Bergen op Zoom werd opgericht. Ge\u00efnteresseerden voor de opbouw van het Pantserwapen werden verzocht zich in Bergen op Zoom te melden, bij voorkeur op 25 juni. Verder werd aan de ontvangers verzocht deze oproep aan andere officieren bekend te maken en de namen van ge\u00efnteresseerde onderofficieren vast te leggen.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.04.     Aan potentieel ge\u00efnteresseerde officieren verstrekte majoor Beelaerts nog een schriftelijke oproep. Daarin werd onder meer vermeld, dat met ingang van 18 juni 1945 het Wapen der Cavalerie werd hersteld en op 25 juni 1945 de School voor het Pantserwapen in Bergen op Zoom werd opgericht. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Op 25 juni 1945 werd majoor Beelaerts overgeplaatst naar het Centraal Bureau Militaire Opleidingen, dat rechtstreeks onder de Bevelhebber van de Nederlandse Strijdkrachten ressorteerde. Verder werd hij bij de Staf van de Pantserschool te Bergen op Zoom geplaatst. Op dezelfde datum verzamelden zich bij de Pantserschool 15 officieren en 24 onderofficieren om te worden omgeschoold. De beroepsofficieren waren op eigen risico gekomen, omdat hun \u2018zuivering\u2019 (onderzoek naar gedrag gedurende de Duitse bezetting nog moest plaatsvinden). Aan de eerste cursus, die in juli en augustus 1945 werd gegeven, namen uiteindelijk 22 officieren en 26 onderofficieren deel. Daarna volgden hun detacheringen bij eenheden van het Engelse leger in Engeland en in Duitsland. <\/p>\n\n\n\n

In het kader van de op handen zijnde demobilisatie van de Irenebrigade werd de Compagnie Aanvullingstroepen in juli 1945 omgevormd tot 1e Infanterie Depot, onofficieel ook \u2018Garde Infanterie Depot\u2019 genoemd. In de rang van luitenant-kolonel werd Loringh van Beek tot commandant van dit depot aangesteld, zodat er wat de huisvesting van de Pantserschool betreft weinig veranderde.<\/p>\n\n\n\n

Reorganisatie hoogste legerleiding<\/p>\n\n\n\n

Begin november 1945 vond een reorganisatie van de hoogste legerleiding plaats. Daarbij werd de functie van\u00a0<\/em>Bevelhebber der Nederlandse Strijdkrachten opgeheven en werd aan de Chef van de Generale Staf de hoogste bevelsbevoegdheid over de Koninklijke Landmacht verleend. Tot Chef van de Generale Staf werd luitenant-generaal Mr. H.J. Kruls benoemd. Onderdelen die tot dan toe onder direct bevel van de Bevelhebber der Nederlandse Strijdkrachten stonden, kwamen voortaan onder het directe bevel van de Chef van de Generale Staf. Zo ging de Pantserschool onder de Afdeling Pantserwapen van het Hoofdkwartier van de Generale Staf ressorteren.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Oplopende spanning in Indi\u00eb <\/p>\n\n\n\n

De eerste maatregelen in het kader van de wederopbouw van de landmacht betrof de werving van oorlogsvrijwilligers (OVWers) in eerste maanden van 1945. Uiteraard voornamelijk in de zuidelijke provincies. Pas na de capitulatie van Duitsland in mei 1945 kwam deze werving voor het hele land op gang. Er waren twee redenen om snel met legervorming aan de gang te gaan. Ten eerste hadden de geallieerden dringend behoefte aan infanterie om in het naoorlogse Europa de orde en rust te bewaren. Na het be\u00ebindigen van de vijandelijkheden wilden zij hun eigen troepen zo snel als mogelijk terug naar huis halen. Ten tweede was na de capitulatie van Japan en het terugtrekken van de Japanse bezettingsmacht uit Indi\u00eb, in augustus 1945, door de Indonesische nationalisten de onafhankelijke Republiek Indonesi\u00eb uitgeroepen. Zij namen op grote schaal Japanse wapens over en gebruikten deze in een soort afrekeningsperiode met de Nederlanders en aan hen loyale Indonesi\u00ebrs: de zogeheten Bersiap. De Britten die na de Japanse capitulatie verantwoordelijk waren voor Nederlands-Indi\u00eb konden en wilden zich niet inspannen voor het herstel van het Nederlandse gezag. Hoewel tienduizenden militairen van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) uit krijgsgevangenschap overal in Azi\u00eb, terugkeerden naar Indi\u00eb, waren deze ondervoed en vaak ziek en dus niet inzetbaar. Er waren overduidelijk snel troepen nodig vanuit Nederland om in Indi\u00eb het gezag en de openbare orde te herstellen. Bovendien was de regering van mening dat de inkomsten vanuit Nederlands-Indi\u00eb onmisbaar waren voor de wederopbouw .Ondertussen liep in Indi\u00eb de spanning hoog op. De Britse troepen die daar de Japanners na de overgave hadden afgelost, werden in Java en Sumatra geconfronteerd met een heuse opstand van de Indonesische bevolking. Tevens verbleven daar nog heel veel Nederlanders onder slechte omstandigheden in kampen. Het Nederlandse gezag moest snel worden hersteld en daartoe waren ook troepen nodig. Er stond dus druk op de minister van Oorlog, mr. J. Meynen. <\/p>\n\n\n\n

Minister van Oorlog bezoekt Pantserschool<\/p>\n\n\n\n

Hij belastte in januari 1946, de pantserschool met de opleiding en uitrusting van pantsertroepen voor Indi\u00eb. De eerste zes, uit Oorlogsvrijwilligers (OVW) samengestelde, pantserwagen eskadrons met een eenvoudige Britse organisatie werden door eigen kader opgeleid onder toezicht van majoor Beelaerts van Blokland op de Pantserschool die inmiddels in Amersfoort was gevestigd. <\/p>\n\n\n\n

Aan de tweede cursus van de Pantserschool, die van september tot november 1945 werd gegeven namen 21 officieren, 2 kornetten, 18 onderofficieren en 22 korporaals en huzaren deel. Hierdoor werd de voor deze school beschikbare legeringsruimte al snel volledig benut. Een aantal deelnemers zou daarom na afloop van de cursus naar huis moeten worden gezonden om ruimte voor nieuwe cursisten te maken. In de loop van de tweede cursus werd door de Minister van Oorlog, Mr. J. Meynen, een bezoek aan de Pantserschool gebracht, want hij wilde met eigen ogen zien wat er allemaal in Amersfoort gebeurde. Hij was aangenaam verrast. Een hardwerkende en goed gedisciplineerde Pantserschool had de eerste twee Pantserwagen eskadrons voor uitzending naar Indi\u00eb gereed. Tijdens dit bezoek sprak de minister zijn verwachting uit, dat de Pantserschool om de drie maanden drie eskadrons pantserwagens voor uitzending naar Nederlands-Indi\u00eb zou kunnen afleveren. De Minister vertelde aan Beelaerts dat hij de verscheping zo spoedig mogelijk zou regelen. Majoor Beelaerts meldde daarop aan de Excellentie dat het hem enorm speet, maar dat hij niet aan het verzoek tot troepenlevering kon voldoen, omdat het Departement van Oorlog zijn cavalerie eenheid niet erkende en dientengevolge de troepen dus niet bestonden. De Minister beloofde daar direct iets aan te doen. Dit gaf nog wel enige discussie in de Tweede Kamer met vooral de fractie van de PvdA.<\/p>\n\n\n\n

Tijdens het debat in de Tweede kamer sprak de Minister van Defensie, de volgende woorden: \u201cBij het onderwerp legerorganisatie is nog even ter sprake gebracht het wapen der cavalerie, door den heer Vorrink. Ik wil hiervan gaarne iets zeggen. Dit heette het Pantserwapen en zodra ik daartoe de gelegenheid had heb ik er de naam \u2018cavalerie\u201d van gemaakt. Ik heb dat gedaan, omdat mij dit belangrijk leek. Het is niet alleen maar een naam. U kunt ook zeggen dat de infanterie geheel anders is  dan de infanterie ten tijde van het Staatse leger of ten tijde van Napoleon. Wanneer men  op het ogenblik de infanterie ziet met carriers, mortieren, afweergeschut enz. Dan lijkt het eenvoudig niet meer op wat vroeger infanterie was, maar aangezien de taak dezelfde is gebleven, is de naam ook dezelfde gebleven. Hetzelfde geldt voor de cavalerie, voor moderne snelle, lichte, troepen; aangezien de taak dezelfde is gebleven, heb ik ook den naam denzelfde willen laten, omdat ik aan dergelijke namen veel hecht, althans wanneer daaraan goede zaken verbonden zijn, niet wanneer daaraan verkeerde dingen verbonden zijn. Ik meen dat ik hierin eenigszins van meening verschil met den heer Vorrink. Ik meen, dat men tegen den buitenkant van het oude wapen der cavalerie nog wel eens een beetje misprijzend aankeek, maar wanneer men het beter leerde kennen, kon men er niet anders dan waardering voor hebben. Ik heb het voorrecht gehad bij alle wapens te dienen, bij de infanterie, de cavalerie, de artillerie, bij de wielrijders en op de vloot; de cavalerie is niet mijn eigen wapen, maar daarbij heb ik aangetroffen een veel sterkere band tusschen soldaten, kader en officieren dan waar ook, een veel betere tucht, maar dan in den goeden zin, dan waar ook.  Deze tradities van dit wapen zou ik niet gaarne verloren laten gaan. Dit is de reden, waarom ik den naam cavalerie weer heb ingevoerd en nog altijd blij ben, dat ik dat heb gedaan.\u201d <\/em>Toen dit besluit in de Tweede kamer was aangenomen, aarzelde majoor Beelaerts van Blokland geen moment en op 1 juni 1946 doopte hij het Panterwapen depot om in Depot Cavalerie.<\/p>\n\n\n\n

Aan de minister werd tijdens zijn bezoek verder uiteengezet, dat de Pantserschool voldoende kader voor het vormen van ongeveer negen eskadrons pantserwagens zou kunnen leveren. Wat betreft kazernering, uitrusting en materieel was de situatie bij deze school echter volstrekt onvoldoende. Om deze situatie te verbeteren werd van de zijde van de minister medewerking toegezegd. Zo werd kazerneruimte te Eefde, Apeldoorn of Deventer aangeboden, maar deze locaties vielen af wegens het gebrek aan geschikte oefenterreinen. Voor Deventer vormde de voor zwaar verkeer ongeschikte schipbrug over de IJssel een extra beletsel. Uiteindelijk kwam de wel geschikte Prins Willem III kazerne te Amersfoort in beeld, waarna de verhuizing van de Pantserschool naar deze kazerne eind december 1945 plaatsvond. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.05.            Eind december 1945 vindt de verhuizing van de Pantserschool naar de Prins Willem III kazerne te Amersfoort plaats. Het bord bij de hoofdingang van de kazerne. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Omvormen Pantserschool tot Opleidingsschool Pantserwapen?<\/p>\n\n\n\n

In januari 1946 ging de organisatie van de Pantserschool er als volgt uitzien: Staf, Stafeskadron (waarin een transportafdeling), Instructie-eskadron (waarin een rijschool, radioschool en wapenschool) en drie Indi\u00eb-eskadrons. Later zou nog een kaderschool worden toegevoegd. Tot dan toe had een van hogerhand vastgestelde organisatie voor de Pantserschool echter nog steeds ontbroken. Eerst op 23 januari 1946 werd het ontwerp voor de organisatie van de \u2018Opleidingsschool Pantserwapen\u2019 door de Chef van de Generale Staf aan de Minister van Oorlog voorgelegd. Deze opleidingsschool zou worden gevormd uit de Pantserschool, waarbij onder meer de opleiding voor de naar Indi\u00eb uit te zenden eskadrons pantserwagens als uitgangpunt diende. Volgens het ontwerp zou de Opleidingsschool Pantserwapen bestaan uit: Staf, Stafeskadron, Instructie-eskadron en twee of meer Indi\u00eb-eskadrons. Zoals heruit blijkt had de informele organisatie, die al bij de Pantserschool was ontstaan, als voorbeeld gediend. Aan de minister werd verzocht het voorgelegde ontwerp als \u2018Voorlopige Organisatie Opleidingsschool Pantserwapen\u2019 goed te keuren. Als datum voor de oprichting werd 15 maart 1946 voorgesteld.<\/p>\n\n\n\n

Op 5 maart 1946 werd echter door de minister het volgende aan Chef van de Generale Staf bericht: Binnen korte tijd werd de oprichting van een opleidingsregiment voor uit te zenden verkenningsregimenten verwacht, waarna de Opleidingsschool Pantserwapen nog uitsluitend de opleiding van naar Indi\u00eb uit te zenden eskadrons pantserwagens zou verzorgen. Daarom achtte de minister het op dat moment niet gewenst zelfs een voorlopige samenstelling van deze school vast te stellen. De commandant van de Pantserschool werd echter gerechtigd binnen het raam van het ingediende voorlopige ontwerp maatregelen te nemen en aanvragen in te dienen, die noodzakelijk waren om zijn werkzaamheden (het vormen van uit te zenden eskadrons pantserwagens) geen vertraging te laten oplopen.<\/p>\n\n\n\n

Vormen eskadrons pantserwagens voor uitzending naar Nederlands-Indie <\/p>\n\n\n\n

Inmiddels was aan de Pantserschool ook een derde omscholingscursus gestart. Aan deze cursus, die van eind november 1945 tot eind januari 1946 duurde, namen slechts enkele officieren en onderofficieren deel. Verder waren op 10 januari 1946 ongeveer 300 oorlogsvrijwilligers bij de Pantserschool opgekomen voor het vormen van drie uit te zenden eskadrons pantserwagens. Daarnaast meldden zich gedurende de verdere loop van januari ongeveer 150 onderofficieren, korporaals en huzaren van de vooroorlogse eskadrons pantserwagens en regimenten huzaren-motorrijder. Het was de bedoeling om deze vooroorlogse cavaleristen als instructeur op te leiden en bij de vaste staf van de Pantserschool in te delen.<\/p>\n\n\n\n

Eerder had de Minister van Oorlog namelijk bevolen, dat de beroepsonderofficieren, korporaals en soldaten\/huzaren (niet ouder dan 45 jaar) en dienstplichtige onderofficieren van de lichtingen 1938 en 1939 (ouder dan 27 jaar) van alle wapens en dienstvakken zich v\u00f3\u00f3r 20 november 1945 schriftelijk moesten melden bij het Centraal Bureau Militaire Opleidingen van het Hoofdkwartier de Generale Staf. Deze militairen konden eventueel worden opgeroepen om tot instructeur voor een legeronderdeel in Nederland te worden opgeleid. Naar verwachting zouden de vooroorlogse cavaleristen bij de Pantserschool binnen korte tijd op het moderne materieel kunnen worden omgeschoold. Voor een flink aantal van hen bleek dat echter niet het geval te zijn, waarna deze \u2018afvallers\u2019 gelukkig naar huis mochten worden gezonden. Overigens zou een groot aantal van degenen, die wel met succes waren omgeschoold, niet tot de vaste staf van de Pantserschool gaan behoren. Zo zou het onderofficierskader, dat met de eerste drie eskadrons pantserwagens naar Indi\u00eb zou vertrekken, voor een groot deel uit beroeps- en dienstplichtige onderofficieren van de vooroorlogse eskadrons pantserwagens bestaan.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.06. <\/em>            Wat materieel betreft waren in de eerste helft van januari 1946 voor opleidingsdoeleinden 85 Otter verkenningswagens ontvangen, afkomstig uit de Canadese dump te Deelen, en met de nodige moeite weer aan het rijden gebracht. In de praktijk bleken deze licht bewapende Otters eigenlijk alleen voor de rijopleiding geschikt te zijn.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wat materieel betreft waren in de eerste helft van januari 1946 voor opleidingsdoeleinden 85 Otter verkenningswagens, afkomstig uit de Canadese dump te Deelen, ontvangen en met de nodige moeite weer aan het rijden gebracht. In de praktijk bleken deze licht bewapende Otters eigenlijk alleen voor de rijopleiding geschikt te zijn. In februari volgde de ontvangst van 20 Humber verkenningswagens en ruim 30 gepantserde \u00be-tonners, die eveneens uit de dump te Deelen afkomstig waren.
Als eskadron van de Pantserschool werd op 13 mei 1946 met een eenvoudige plechtigheid op de Prins Willem III kazerne de School Reserve Officieren Pantserwapen opgericht. Als eerste werd eerste luitenant A.C. Dijxhoorn tot schoolcommandant aangesteld. <\/p>\n\n\n\n

Op deze plaats is het ook vermeldenswaard, dat de Pantserschool een eigen muziekkorps kreeg. Aan wachtmeester-trompetter W.C. Wisman, voormalig kapelmeester van het vrijwillig muziekkorps van het 4e<\/sup> Regiment Huzaren, werd namelijk verzocht voor deze school een muziekkorps op te richten. Wachtmeester Wisman wist daarin te slagen door het merendeel van de muzikanten van een burgermuziekkorps, dat hij gedurende de Duitse bezetting had geleid, over te halen bij de Pantserschool een kortverband verbintenis als oorlogsvrijwilliger te sluiten. In de loop van 1948 zouden deze oorlogsvrijwilligers de militaire dienst verlaten, waarna zij als muzikant door dienstplichtige huzaren zouden worden vervangen.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.07.            Het muziekkorps van de Pantserschool onder leiding van wachtmeester-trompetter W.C. Wisman.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Inmiddels werd het voertuigbestand van de Pantserschool ook flink uitgebreid. Na een levering van 14 Humber pantserwagens begin april 1946, werden medio juni nog eens 46 Humber pantserwagens en 40 Humber verkenningswagens ontvangen. Eveneens medio juni 1946 werden het 1e<\/sup>, 2e<\/sup> en 3e<\/sup> Eskadron Pantserwagens naar het Kamp te Deelen verplaatst, waarna in Amersfoort op de Prins Willem III kazerne ruimte beschikbaar kwam om het personeel voor de volgende drie Indi\u00eb-eskadrons te legeren. Gedurende het verblijf op Deelen konden de drie eskadrons nog ruim een maand met de zojuist ontvangen Humber pantserwagens en Humber verkenningswagens oefenen. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.08.            Na een levering van 14 Humber pantserwagens begin april 1946, werden medio juni nog eens 46 Humber pantserwagens (foto) en 40 Humber verkenningswagens ontvangen.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Op 23 juli 1946 vertrokken het 1e<\/sup>, 2e<\/sup> en 3e<\/sup> Eskadron Pantserwagens naar Engeland, waar deze eskadrons tijdelijk in Aldershot werden gelegerd. Dit tijdelijk verblijf had ten doel het ontvangen van alle eerder in Engeland aangeschafte uitrusting, wapens en materieel (waaronder Humber pantserwagens en -verkenningswagen), die voor de inzet in Indi\u00eb benodigd waren. Vervolgens vertrokken de drie eskadrons op 25 augustus vanuit Engeland naar Indi\u00eb.<\/p>\n\n\n\n

Oorspronkelijk was het de bedoeling om de volgende drie eskadrons pantserwagens ook met oorlogsvrijwilligers te bemannen (organiek ruim 150 manschappen per eskadron), maar het daarvoor beschikbare personeel bleek onvoldoende te zijn. Daarom moesten ook dienstplichtigen worden opgeroepen. Op 8 juli 1946 kwamen de nog beschikbare oorlogsvrijwilligers bij de Pantserschool op, waarna op 15 juli de opkomst van de dienstplichtigen volgde. Vrijwel alle oorlogsvrijwilligers werden voor het te vormen 6e<\/sup> Eskadron Pantserwagens bestemd, terwijl het personeel voor het te vormen 4e<\/sup> en 5e<\/sup> Eskadrons Pantserwagens vrijwel geheel uit dienstplichtigen ging bestaan. Na het voltooien van de opleiding bij de Pantserschool vertrokken het 4e<\/sup>, 5e<\/sup> en 6e<\/sup>Eskadron Pantserwagens op 15 januari 1947 voor een tijdelijk verblijf naar Engeland om daar, evenals eerder hun drie zustereskadrons, de benodigde uitrusting wapens en materieel in ontvangst te nemen. Vervolgens zouden het 4e<\/sup>, 5e<\/sup> en 6e<\/sup> Eskadron Pantserwagens op 24 februari 1947 vanuit Engeland naar Nederlands-Indi\u00eb vertrekken.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.09             De Humber verkenningswagen.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Een \u2018bureau vechtwagens\u2019 binnen de Pantserschool<\/p>\n\n\n\n

Al langere tijd had bij de Pantserschool de wens bestaan ook over vechtwagens, zoals tanks toen werden genoemd, te kunnen beschikken. Daarom werd binnen deze school alvast een \u2018bureau vechtwagens\u2019 geformeerd om de nodige voorbereidingen te treffen. Met de leiding van dit bureau werd ritmeester T.L.A. Steenkamp belast. Om de eerdergenoemde wens ook duidelijk zichtbaar te maken werd een Sherman tank in de eerste helft van 1946 naar Amersfoort gehaald en als ornament op de Prins Willem III kazerne opgesteld.\u00a0<\/em><\/strong>Deze Sherman Firefly, die medio april 1945 door de Duitsers op de Canadezen was buitgemaakt, was afkomstig van een naoorlogse verzamelplaats van Duits materieel in Utrecht.\u00a0<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.10.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Om de wens om ook over tanks te kunnen beschikken zichtbaar te maken, werd een Sherman Firefly tank in de eerste helft van 1946 naar Amersfoort gehaald en als ornament op de Prins Willem III kazerne opgesteld.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Commando-overdracht Pantserschool<\/p>\n\n\n\n

Zeer tegen zijn zin moest majoor Beelaerts het commando over de Pantserschool op 1 juli 1946 aan luitenant-kolonel H.A.M. Latour overdragen. Deze commando-overdracht vond plaats tijdens een plechtigheid op het zogenaamde \u2018springheitje\u2019 op de Leusderheide. Daarna werd majoor Beelaerts bij de Pantserschool met het commando over de Kaderschool belast.<\/p>\n\n\n\n

Pantserwapen wordt Wapen der Cavalerie<\/p>\n\n\n\n

Op 5 juli 1946 stemde de Minister van Oorlog, luitenant-kolonel van de Generale Staf\u00a0A.H.J.L. Fi\u00e9vez,\u00a0in met een verzoek om het Wapen der Cavalerie in het naoorlogse leger onder deze naam te laten voortbestaan. Door de legerleiding werd echter eerst een maand later aan de belanghebbenden bericht, dat naar aanleiding van deze ministeri\u00eble instemming \u2018Pantserschool\u2019 werd gewijzigd in\u2019 Cavalerieschool\u2019, \u2018School Reserve Officieren Pantserwapen\u2019 in \u2018School Reserve Officieren Cavalerie\u2019 en \u2018Afdeling Pantserwapen van de Generale Staf\u2019 in \u2018Afdeling Cavalerie van de Generale Staf\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Verkenningsregiment voor uitzending naar Nederlands-Indi\u00eb<\/p>\n\n\n\n

Op deze plaats moet even in de tijd worden teruggegaan. In de vredesorganisatie van de Koninklijke Landmacht werd namelijk op 15 april 1946 als opleidingsonderdeel (\u2018vredesregiment\u2019) het 1e Verkenningsregiment opgericht. Bij dit vredesregiment werden dienstplichtigen opgeleid voor het te vormen verkenningsregiment (\u2018oorlogsregiment\u2019), dat als onderdeel van de op te richten 1eDivisie naar Nederlands-Indi\u00eb zou worden uitgezonden Tot commandant van het 1e Verkenningsregiment (vredesregiment) werd luitenant-kolonel I.D.L. Baron Sirtema van Grovestins aangesteld.
Op de Bernhardkazerne in Amersfoort kwamen de dienstplichtigen van lichting 1945 bij het 1e Verkenningsregiment onder de wapens. Op 25 maart 1946 was de vooropkomst van 85 man die voor specialistenfunctie werden opgeleid, waarna op 7 mei ruim 700 man opkwamen. De opgekomen dienstplichtigen werden bij een stafeskadron, 1e eskadron, 2e eskadron of 3e eskadron ingedeeld. Vervolgens werden het stafeskadron en 1e eskadron op de Bernhardkazerne gelegerd en het 2e en 3e eskadron tijdelijk op de Prins Willem III kazerne. Deze laatstgenoemde eskadrons werden een maand later naar het nabij de Bernhardkazerne gelegen Kamp Bokkeduinen verplaatst. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.11             Kamp Bokkeduinen.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Op 24 mei vond nog een na-opkomst van ongeveer 100 man plaats. Deze na-opkomers werden eerst op de Prins Willem III kazerne ondergebracht, waarna zij na hun basisopleiding in het begin van juli over de eskadrons werden verdeeld, en op de Bernhardkazerne of het Kamp Bokkeduinen werden gelegerd. Op deze kazerne moest echter een tentenkamp worden opgetrokken om voor de benodigde extra legeringsruimte te zorgen. De opleiding van de dienstplichtige huzaren bestond in het algemeen uit een basisopleiding van 6 weken, een functieopleiding van 10 tot 12 weken en een oefening in pelotons- en eskadronsverband in de tijd, die voor het vertrek naar Indi\u00eb resteerde. Voor de functieopleiding werd het scholensysteem toegepast, waartoe medio juni 1946 een verbindingsschool, wapenschool en rijschool werden geformeerd. De eskadrons moesten de tirailleursopleiding voor hun stormpeloton zelf verzorgen. Door een gebrek aan voldoende geschoolde instructeurs en voldoende materieel wilde de functieopleiding echter slecht vlotten. Zo was het de bedoeling dat de organieke voertuigen, die met het oorlogsregiment werden uitgezonden, eerst bij het vredesregiment voor de functieopleiding werden gebruikt. Van de ruim 220 organieke voertuigen was begin juli 1946 echter minder dan 40% ontvangen. In de tweede helft van 1946 vonden verdere ontvangsten plaats, maar een tekort aan voertuigen van ongeveer 50% bleef toch steeds bestaan. Gelukkig was de commandant van de Cavalerieschool bereid om zijn scholen met materieel en instructeurs beschikbaar te stellen. De functieopleiding vond daarna gedeeltelijk plaats bij de scholen van de Cavalerieschool en gedeeltelijk bij de eigen regimentsscholen.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.12\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a032 Fox pantserwagens werden omgebouwd en van een Humber koepel voorzien. Aan deze pantserwagens werd de benaming Humfox gegeven.
<\/em>
In de organisatie van het vredesregiment werd op 1 oktober 1946 een subsistenteneskadron opgericht. Bij dit eskadron werden ingedeeld: het met de opleiding belaste personeel van het vredesregiment, het voor tropendienst afgekeurde personeel van het oorlogsregiment en het personeel, dat was bestemd voor de encadrering van het volgende uit te zenden oorlogsregiment.
Organiek zou het uit te zenden 1e<\/sup>\u00a0Verkenningsregiment onder meer met Daimler pantserwagens en Daimler Dingo verkenningswagens worden uitgerust, maar deze wagens van Britse fabricaat werden in Indi\u00eb niet gebruikt. Daarom zou het regiment worden voorzien van Ford Lynx verkenningswagens en Humber pantserwagens. Bij een inspectie op de dump te Deelen bleken de beschikbare Humber pantserwagens, uitgerust met een kanon en mitrailleur, echter in een slechte toestand te verkeren. De toestand van daar aanwezige Fox pantserwagens, uitgerust met een zware en middelzware mitrailleur, bleek aanmerkelijk beter te zijn. Na een geslaagde proefneming en toestemming van het Ministerie van Oorlog werden voor het regiment 32 Fox pantserwagens omgebouwd en van een Humber koepel voorzien. Aan deze pantserwagens werd de benaming Humfox gegeven.

Op 7 januari 1947 vertrok het 1e<\/sup>\u00a0Verkenningsregiment naar Nederlands-Indi\u00eb.<\/p>\n\n\n\n

Voorgestelde oprichting van tweede verkenningsregiment, opleidingscentrum cavalerie en depot vechtwagens <\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Medio januari 1947 zouden het 4e<\/sup>, 5e<\/sup>en 6e<\/sup> Eskadron Pantserwagens uit Nederland vertrekken, waarna geen nieuwe eskadrons pantserwagens voor uitzending meer zouden worden gevormd. De Cavalerieschool zou dan haar taak hebben volbracht. Voor het vormen van nieuwe uit te zenden verkenningsregimenten zou het 1e<\/sup> Verkenningsregiment voldoende mogelijkheden bieden. In de aanvulling van de in Indi\u00eb aanwezige eenheden was echter nog niet voorzien. Daarom stelde de Chef van de Generale staf op 16 oktober 1946 aan de Minister van Oorlog voor in de vredesorganisatie een tweede verkenningsregiment op te richten. In de samenstelling van dit regiment zou een depoteskadron Indi\u00eb (pantserwagens), een depoteskadron Indi\u00eb (verkenningsregimenten) en een eskadron voor (binnenlandse) militaire bijstand worden opgenomen. Verder werd de oprichting voorgesteld van het Opleidingscentrum Cavalerie, bestaande uit: Staf, School Reserve Officieren Cavalerie (SROC), Kaderschool, School Beroepsopleidingen (pro memorie), Instructie-eskadron en Administratief Eskadron. Om in eigen land ervaring met vechtwagens op te doen werd bovendien het voorstel gedaan voor het oprichten van een depot vechtwagens met een proefeskadron lichte en middelzware vechtwagens en een proefeskadron zware vechtwagens.<\/p>\n\n\n\n

Volgens de Minister van Oorlog moest echter voor de benodigde aanvullingen in plaats van het voorgestelde tweede verkenningsregiment een depot worden opgericht, maar dan zonder eskadron voor militaire bijstand. Vermoedelijk vond de minister de inmiddels door de Marechaussee gevormde Mobiele Eenheid met Otter verkenningswagens voldoende om deze militaire bijstand te kunnen leveren. Wat vechtwagens betreft was de minister van mening dat voorlopig met \u00e9\u00e9n proefeskadron als onderdeel van het op te richten depot kon worden volstaan.<\/p>\n\n\n\n

1e Verkenningsregiment wordt Regiment Huzaren van Boreel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Op initiatief van majoor Rouffear begonnen de cavaleristen in Indi\u00eb intussen zich Huzaren van Boreel te noemen. De bijbehorende schouderopschriften met de naam van de eenheid, \u2018straatnamen\u2019, werden gratis geleverd door de schoonvader van Rouffaer de textielfabrikant, Van Heek. Kapelmeester Wisman componeerde in die dagen het Boreellied en zo kon het eigenlijk niet anders dan dat de bestaande situatie bekrachtigd werd door een Koninklijk Besluit (KB). Op 1 februari 1947 werd bij KB nr. 70 het regiment Huzaren van Boreel heropgericht. In dit KB werd tevens bepaald dat de traditie van het 4e Regiment Huzaren overging op het Regiment Huzaren van Boreel (RHB). In de vredesorganisatie werd het 1e Verkenningsregiment daarom op 1 februari 1947 tot Regiment Huzaren van Boreel omgedoopt.<\/p>\n\n\n\n

Op 24 februari 1947 nam luitenant-kolonel O.C.G.M. Janssens vervolgens het regimentscommando over van luitenant-kolonel I.D.L. Baron Sirtema van Grovestins. Verder was op 1 februari bepaald dat ook de complete traditie van het vooroorlogse 4e<\/sup>\u00a0Regiment Huzaren op het Regiment Huzaren van Boreel overging en de standaard van het 4e<\/sup>\u00a0Regiment Huzaren, na wijziging van de naam, daaraan werd overgedragen. Deze overdracht vond op 13 mei 1947 op de Bernhardkazerne plaats. De laatste commandant van het 4e Regiment Huzaren, Luitenant kolonel De Marees van Swinderen, had de standaard namelijk in 1940 aan inbeslagname door de Duitsers onttrokken door het doek in een teil in zijn tuin te begraven. Op 13 mei 1947 droeg hij het oude standaard, die het verblijf in de teil goed had doorstaan, weer over aan de feitelijke eerste naoorlogse commandant van het Regiment Huzaren van Boreel, luitenant-kolonel O.C.G.M. Jansens.<\/p>\n\n\n\n

Op 16 juni 1947 zouden ook nieuwe benamingen voor de door het Regiment Huzaren van Boreel gevormde en nog te vormen oorlogsonderdelen door de Minister van Oorlog worden vastgesteld. Voortaan werd het verkenningsregiment van een divisie genaamd \u2018..e Afdeling van het Regiment Huzaren van Boreel\u2019, waarbij het nummer van de afdeling overeenkwam met dat van de divisie. Aan de namen van de zes uitgezonden eskadrons pantserwagens werd \u2018van het Regiment Huzaren van Boreel\u2019 toegevoegd.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.13\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0De standaardoverdracht op 13 mei 1947. De traditie van het vooroorlogse 4e<\/sup>\u00a0Regiment Huzaren en de standaard van 4RH ging na naamswijziging over naar het Regiment Huzaren van Boreel.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wijzigingen vredesorganisatie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bij het Hoofdkwartier van de Generale Staf werd in tweede helft van januari 1947 de Afdeling Cavalerie tot Directoraat Cavalerie omgedoopt. Luitenant-kolonel H.A.M. Latour werd tot kolonel bevorderd en tot Directeur der Cavalerie benoemd.\u00a0
In de vredesorganisatie van het Wapen der Cavalerie werd naast het Regiment Huzaren van Boreel en de Cavalerieschool ook het Depot Cavalerie opgenomen. Voor dit depot werd op 5 februari 1947 de volgende (voorlopige) samenstelling vastgesteld: Staf, Depoteskadron Verkenningsregimenten, Depoteskadron Pantserwagens en Proefeskadron Vechtwagens. In beide depoteskadrons zouden aanvullingsdetachementen worden opgeleid voor de naar Nederlands-Indi\u00eb uitgezonden cavalerie-eenheden. Tot commandant van het Depot Cavalerie werd reserve majoor E.C. Baron van Pallandt aangesteld. Overigens komen wij bij dit depot majoor Jhr. J.J.G. Beelarts van Blokland weer tegen, omdat hij vanaf begin april 1947 het Depoteskadron Pantserwagens ging commanderen.\u00a0<\/p>\n\n\n\n


Na hun basisopleiding zouden de dienstplichtigen van de depoteskadrons hun functieopleiding bij de Cavalerieschool krijgen. Begin februari 1947 werd daarom ook de samenstelling van de Cavalerieschool gewijzigd, waardoor deze ging bestaan uit: Staf, Administratief Eskadron, Instructie-eskadron, SROC, Kaderschool en (pro memorie) School voor Beroepspersoneel. In het Instructie-eskadron waren een rijschool, wapenschool, radioschool, tactische school en afdeling lichamelijke opvoeding opgenomen. Commandant van de Cavalerieschool werd Luitenant-kolonel I.D.L. Baron Sirtema van Grovestins. Na zijn vertrek bij deze school in de tweede helft van 1947 werd het commando over de Cavalerieschool door majoor J.J. Ceuvel waargenomen.<\/p>\n\n\n\n

Op 1 april 1947 werden de staven van drie \u2018oefencentra\u2019 opgericht, waarna diverse opleidingsonderdelen van de Koninklijke Landmacht daarbij werden ingedeeld. Zo gingen het Regiment Huzaren van Boreel en het Depot Cavalerie behoren tot het 1e<\/sup>Oefencentrum, waarvan de staf in Amersfoort was gevestigd. Wat betreft het Proefeskadron Vechtwagens van het Depot Cavalerie werd echter bepaald, dat de eskadronscommandant zijn richtlijnen rechtstreeks van de Directeur der Cavalerie zou ontvangen. De Cavalerieschool bleef onder het Directoraat Cavalerie ressorteren. In de verdere loop van 1947 zou het Depot Cavalerie drie aanvullingsdetachementen leveren, waarvan het eerste in (vermoedelijk) oktober 1947 naar Indi\u00eb zou vertrekken, het tweede eind november 1947 en het derde begin januari 1948.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.14             De Ford Lynx verkenningswagen.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Vorming van het tweede uit te zenden verkenningsregiment<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Voor het vormen van het verkenningsregiment voor de uit te zenden 2e<\/sup>\u00a0Divisie waren ongeveer 900 dienstplichtigen van de lichtingen 1946 en 1947 bestemd. Op 14 januari 1947 werden de dienstplichtige huzaren, die voor een specialisten-functie op de Bernhardkazerne in Amersfoort zouden worden opgeleid, bij het 1e<\/sup>\u00a0Verkenningsregiment onder de wapenen geroepen. Volgens schema zou daarna het merendeel van de dienstplichtigen op 25 februari opkomen. In verband met de kolenschaarste, die inmiddels in deze strenge winter was ontstaan, moest hun opkomst echter worden uitgesteld. Eerst op 25 maart 1947\u00a0<\/em><\/strong>kwamen zij op bij het Regiment Huzaren van Boreel, zoals het 1e<\/sup>\u00a0Verkenningsregiment inmiddels was genaamd. De dienstplichtige huzaren werden bij het stafeskadron, 1e<\/sup>\u00a0eskadron, 2e<\/sup>\u00a0eskadron of 3e<\/sup>\u00a0eskadron ingedeeld. Deze eskadrons werden als volgt in Amersfoort gelegerd: stafeskadron op de Bernhardkazerne 1e<\/sup>\u00a0eskadron op het Kamp Bokkeduinen, 2e<\/sup>\u00a0en 3e<\/sup>\u00a0Eskadron op de Adolfkazerne. De opleiding was gelijk aan die voor het eerder gevormde zusterregiment: in het algemeen 6 weken basisopleiding, 10 tot 12 weken functieopleiding en in de voor vertrek naar Indi\u00eb resterende tijd oefening in pelotons- en eskadronsverband. Als gevolg van verlate opkomst van het grootste contingent dienstplichtigen zou voor het oefenen in pelotons- en eskadronsverband echter minder tijd beschikbaar zijn.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.15 De Adolfkazerne te Amersfoort.<\/em><\/p>\n\n\n\n


Op 9 april 1947 vond nog een na-opkomst plaats, waarbij de dienstplichtigen op de Prins Willem III kazerne moesten opkomen. Na hun basisopleiding zouden zij, verdeeld over de eskadrons, naar de Bernhardkazerne, het Kamp Bokkeduinen of de Adolfkazerne verhuizen. De functieopleiding vond weer volgens het scholensysteem plaats, waarbij ditmaal voor de tirailleursopleiding wel een \u2018stormschool\u2019 werd geformeerd. Wat betreft de beschikbaarheid van het benodigde materieel, waaronder Humber pantserwagens, Ford Lynx verkenningswagens en gepantserde \u00be-tonners, deden zich geen noemenswaardige problemen voor. Na de aanvang van deze functieopleiding werd echter op grond van ervaringen, die inmiddels in de Indische praktijk waren opgedaan, besloten het 2e<\/sup>Verkenningsregiment niet als geheel naar Indi\u00eb uit te zenden. In plaats daarvan werden vanaf juni 1947 voor uitzending drie zelfstandige verkenningseskadrons gevormd. Daarbij werd het stafeskadron opgeheven en werd het personeel van het opgeheven eskadron over de drie resterende eskadrons verdeeld. <\/em><\/strong>De personele sterkte van deze vergrote eskadrons was echter voor een zelfstandig verkenningseskadron nog steeds onvoldoende. Zo was slechts \u00e9\u00e9n mortierpeloton bij het verkenningsregiment ingedeeld, terwijl elk zelfstandig verkenningseskadron over een eigen mortierpeloton moest beschikken. Daarom werd op 16 juli 1947 nog een naploeg dienstplichtigen opgeroepen, waaraan een basisopleiding en verkorte functieopleiding mortieren werd gegeven. Op 30 oktober 1947 vertrokken de drie zelfstandige verkenningseskadrons naar Nederlands-Indi\u00eb.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.16             Officieren van het Proefeskadron Vechtwagens voor de werkplaats op de Bernhardkazerne.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ook tanks bij het Wapen der Cavalerie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zoals eerder is vermeld, had de Minister van Oorlog besloten voorlopig te volstaan met de oprichting van \u00e9\u00e9n proefeskadron vechtwagens als onderdeel van het Depot Cavalerie. In de periode van eind augustus 1946 tot eind juni 1947 volgden de aanstaande eskadronscommandant majoor T.L.A. Steenkamp, acht andere officieren en zeven onderofficieren cursussen in Engeland bij een Engelse tankregiment te Catterick, in Duitsland bij een Engelse tankregiment te Detmold en in Engeland bij het Royal Armoured Corps Centre te Bovington.<\/p>\n\n\n\n

Ondertussen werd de (voorlopige) samenstelling van het Proefeskadron Vechtwagens op 24 maart 1947 als volgt vastgesteld: Commandogroep, Administratieve Groep, vier pelotons vechtwagens en een eskadronstrein met een afdeling materieelbeheer en een transportafdeling. Verder werd in Amersfoort de oprichting van het Proefeskadron Vechtwagens door een kleine staf administratief voorbereid. Op 14 juli 1947 verhuisde Proefeskadron Vechtwagens naar de Koning Willem III kazerne in Apeldoorn. Op deze kazerne vond op 17 juli 1947 In aanwezigheid van diverse militaire autoriteiten, waaronder de Directeur der Cavalerie, tijdens een eenvoudige plechtigheid de oprichting van het Proefeskadron Vechtwagens plaats. Ondertussen was op 15 juli een ploeg van ongeveer 100 dienstplichtigen van lichting 1947 bij het proefeskadron aangekomen. Deze dienstplichtigen hadden eerder hun basisopleiding bij het Regiment Huzaren van Boreel voltooid.<\/p>\n\n\n\n

Op 10 november 1947 verhuisde het Proefeskadron Vechtwagens van Apeldoorn naar Amersfoort terug, waar het personeel op het Kamp Bokkeduinen werd gelegerd en de tanks op de Bernhardkazerne werden ondergebracht.\u00a0<\/a>Vanaf medio juli 1947 was namelijk de verstrekking van RAM tanks via het 2e Voertuigenpark in Stroe op gang gekomen. Deze RAM tanks waren al begin 1946 in Engeland van de Canadezen gekocht. Eind november waren 22 RAM tanks bij het proefeskadron aanwezig. Daarnaast waren nog drie Sherman tanks verstrekt, die oorspronkelijk uit de Canadees\/Engelse dump bij Enschede afkomstig waren.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.17             Het Proefeskadron Vechtwagens. Links de RAM tank, rechts de Sherman tank afkomstig uit een Canadees\/Engelse dump bij Enschede.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gedeeltelijke aflossing van KNIL-personeel van vier eskadrons vechtwagens<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een ander gedeelte van de dienstplichtige lichting 1947 werd bestemd om het met recuperatieverlof vertrekkend personeel van het 1e<\/sup> t\/m 4e<\/sup> Eskadron Vechtwagens van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) af te lossen. De organieke sterkte van zo\u2019n verkenningseskadron met lichte Stuart tanks bedroeg ongeveer 200 man. Na deze aflossing zouden de vier eskadrons tot 5e<\/sup> t\/m 8e<\/sup>Eskadron Vechtwagens worden omgenummerd. Op 17 november 1947 kwamen de daarvoor bestemde dienstplichtige huzaren in Amersfoort op de Bernhardkazerne bij het Regiment Huzaren van Boreel onder de wapenen. Na aankomst werden zij onder meer over de vier eskadrons verdeeld. De huzaren voor het 5e<\/sup> en 6e<\/sup> Eskadron Vechtwagens vertrokken naar de Adolfkazerne, en de huzaren voor het 7e<\/sup> en 8e<\/sup> Eskadron Vechtwagens vertrokken naar Apeldoorn, waar zij op de Koning Willem III kazerne werden gelegerd. Het was de bedoeling dat deze huzaren na het voltooien van hun basisopleiding naar Indi\u00eb zouden vertrekken om daar bij het KNIL verder te worden opgeleid.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.18             De Stuart M3 tank. De officieren van het Regiment Huzaren van Boreel werden in Amersfoort door instructeurs van het KNIL op de Stuart tank geschoold.<\/em><\/p>\n\n\n\n

De officieren van het Regiment Huzaren van Boreel, die voor het encadreren van deze eskadrons waren bestemd, werden in Amersfoort door instructeurs van het KNIL op de Stuart tank geschoold. Als lesmateriaal gebruikte men zes Stuarts, die door het 2e<\/sup>Voertuigenpark werden verstrekt. Deze tanks waren oorspronkelijk uit de dump bij Enschede afkomstig.<\/p>\n\n\n\n

Per eskadron waren ruim 250 man opgeroepen, maar door alsnog verkregen af- of uitstel was de werkelijke opkomst al lager. Verder vertrokken meerdere huzaren na de basisopleiding naar de SROC of Kaderschool, terwijl van de overblijvers nog een flink aantal \u2018tropenongeschikt\u2019 werd verklaard. Een en ander had tot gevolg dat uiteindelijk per eskadron meer dan een kwart van de benodigde sterkte ontbrak. Na spoedoverleg met het KNIL werd overeengekomen dat het Regiment Huzaren van Boreel alleen zou zorgen voor de aflossing van het KNIL-personeel van de tankpelotons en voor zoveel mogelijk van de stafpelotons. Verder zou dit regiment voor al het kader zorgen. De aflossing van het overige personeel zou het KNIL zelf leveren. Deze perikelen hadden wel tot gevolg, dat het vertrek van het 5e<\/sup> t\/m 8e<\/sup> Eskadron Vechtwagens naar Nederlands-Indi\u00eb meer dan eens moest worden uitgesteld. Op 15 februari 1948 verhuisden het 5e en 6e Eskadron Vechtwagens van de Adolfkazerne naar de Prins Willem III kazerne. Uiteindelijk konden het 5e<\/sup> t\/m 8e<\/sup> Eskadron Vechtwagens op 31 maart 1948 naar Indi\u00eb vertrekken.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Regiment Huzaren van Boreel gaat sluimeren, opleiding alle dienstplichtigen bij Depot Cavalerie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Voordat de opleiding van de lichting 1948 zou aangevangen, werd eerst nog een reorganisatie doorgevoerd. Daarbij werden onder meer de drie oefencentra opgeheven en werden vier militaire gewesten gevormd. De vredesregimenten (opleidingsregimenten) gingen \u2018sluimeren\u2019 en de opleiding van dienstplichtigen ging bij depots plaatsvinden. De vredesregimenten, depots en ander opleidingsonderdelen werden geografisch bij een militair gewest ingedeeld. Verder werd een jaarlichting dienstplichtigen voortaan in twee lichtingsploegen opgeroepen.<\/p>\n\n\n\n

In het kader van deze reorganisatie werd op 11 november 1947 voor de Koninklijke Landmacht een nieuwe vredesorganisatie vastgesteld, waarin voor de cavalerie het Regiment Huzaren van Boreel, het Depot Cavalerie en het Proefeskadron Vechtwagens (nu als zelfstandig eskadron) waren opgenomen. Deze in Amersfoort gevestigde onderdelen werden ingedeeld bij het 1e<\/sup>\u00a0Militaire Gewest, dat de provincies Noord-Holland, Zuid -Holland, Utrecht en Zeeland omvatte. Het Regiment Huzaren van Boreel werd als opleidingsonderdeel \u2018sluimerend\u2019, zodat dit regiment alleen uit het Mobilisatiebureau ging bestaan. Daarbij trad de regimentscommandant, toen luitenant-kolonel O.C.G.M. Janssens, ook op als hoofd van het op de Bernhardkazerne gevestigde Mobilisatiebureau.<\/p>\n\n\n\n

In de praktijk werd de Cavalerieschool tot het Depot Cavalerie omgevormd. Dit depot kreeg voorlopig de volgende samenstelling: Staf, Instructieafdeling, Cavalerieschoolafdeling en Administratieve Afdeling. In de Cavalerieschoolafdeling waren onder meer de SROC en de Cavaleriekaderschool opgenomen. Wat materieel betreft werden de Humber pantserwagens, na jarenlang intensief gebruik voor opleidingen, vervangen door gerevideerde Staghound pantserwagens. Deze Staghounds waren oorspronkelijk uit dumps afkomstig. <\/em><\/strong>Het Depot Cavalerie werd tijdelijk door luitenant-kolonel B.A. de Veer gecommandeerd. Vervolgens nam de Directeur der Cavalerie, kolonel H.A.M. Latour, dit commando op 6 februari 1948 van hem over.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.19             De Humber pantserwagens werden na jarenlang intensief gebruik voor opleidingen, vervangen door gerevideerde Staghound pantserwagens (foto).<\/em><\/p>\n\n\n\n

Vormen zelfstandige verkenningseskadrons voor zelfstandige infanteriebrigades<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Om in Indi\u00eb aanwezige troepen af te lossen werden met ingang van 1948 jaarlijks twee zelfstandige infanteriebrigades gevormd. In de organisatie van elke brigade was een zelfstandig verkenningseskadron opgenomen.<\/p>\n\n\n\n

Uit de lichtingsploegen 1948\/1 en 1948\/2 werden het 41e<\/sup>en 42e<\/sup> Zelfstandige Verkenningseskadron gevormd, elk met een sterkte van ongeveer 250 man. De eerste lichtingsploeg kwam begin maart 1948 in Amersfoort bij het Depot Cavalerie op de Prins Willem III kazerne onder wapens en de tweede lichtingsploeg begin september 1948. De opleiding van elke lichtingsploeg nam namelijk ongeveer zes maanden in beslag, waarna het gevormde eskadron met de betreffende brigade naar Nederlands-Indi\u00eb vertrok. Na aankomst in Indi\u00eb zou het eskadron bij een af te lossen eenheid worden ingedeeld om gedurende enkele maanden te worden ingewerkt en geleidelijk de taken en het materieel daarvan over te nemen. Op 8 oktober 1948 vertrok het 41e<\/sup> Zelfstandige Verkenningseskadron naar Indi\u00eb.<\/p>\n\n\n\n

Depot Cavalerie omgevormd tot Depot Pantserwagens<\/p>\n\n\n\n

Op 29 oktober 1948 droeg kolonel H.A.M. Latour het commando over het Depot Cavalerie over aan luitenant-kolonel B.A. de Veer, als tijdelijk commandant. Vervolgens werd het Depot Cavalerie op 1 november 1948 tot Depot Pantserwagens omgevormd. De samenstelling van dit depot werd als volgt: Staf, 1e<\/sup>\u00a0en 2e<\/sup>\u00a0Instructie-eskadron en Administratieve Afdeling. In het 2e<\/sup>\u00a0Instructie eskadron waren ook de opleiding tot reserveofficier en die tot dienstplichtig onderofficier ondergebracht.\u00a0
Op 7 december 1948 werd het commando over het Depot Pantserwagens door luitenant-kolonel J.J. Ceuvel overgenomen.<\/p>\n\n\n\n

Vorming volgende zelfstandige verkenningseskadrons<\/p>\n\n\n\n

De opleiding van lichtingsploeg 1948\/2, die inmiddels halverwege was gevorderd, werd bij het Depot Pantserwagens voortgezet en voltooid. Het uit deze lichtingsploeg gevormde 42e<\/sup>\u00a0Zelfstandige Verkenningseskadron vertrok op 21 maart 1949 naar Indi\u00eb.
Begin maart 1949 was bij het Depot Pantserwagens de lichtingsploeg 1949\/1 opgekomen, waaruit het 43e<\/sup>\u00a0Zelfstandige Verkenningseskadron werd gevormd. Dit zelfstandige verkenningseskadron zou op 28 september 1949 naar Indi\u00eb vertrekken.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.20             Het 43e<\/sup> Zelfstandige Verkenningseskadron op het Depot Pantserwagens op de Prins Willem III kazerne.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Vervolgens kwam lichtingsploeg 1949\/2 begin september 1949 bij het Depot Pantserwagens onder de wapens. Deze lichtingsploeg was bestemd voor het vormen van het 44e<\/sup> Zelfstandige Verkenningseskadron, dat in maart 1950 naar Nederlands-Indi\u00eb zou worden uitgezonden. In verband met de soevereiniteitsoverdracht aan de Republiek Indonesi\u00eb, die eind december 1949 plaatsvond, bleef de oprichting van de 44e<\/sup> Zelfstandige Infanteriebrigade en haar gelijk genummerde onderdelen echter achterwege. Daarom zouden de dienstplichtigen van lichtingsploeg 1949\/2 in maart 1950 vervroegd met groot verlof worden gezonden.<\/p>\n\n\n\n

Proefeskadron Vechtwagens wordt Depot Vechtwagens<\/p>\n\n\n\n

In de tussentijd had zich bij het Proefeskadron Vechtwagens ook het nodige voorgedaan.\u00a0Op 30 januari 1948 werd het vaste personeel van het proefeskadron van het Kamp Bokkeduinen naar de Bernhardkazerne verhuisd. Vervolgens kwam op 15 maart 1948 de eerste ploeg van lichting 1948 van ruim 100 man bij het Proefeskadron Vechtwagens onder de wapens.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Deze ploeg werd bij het 1e Opleidingseskadron ingedeeld. Gedurende hun basisopleiding werden de dienstplichtigen op het Kamp Bokkeduinen gelegerd, waarna zij voor hun functieopleiding naar de Bernhardkazerne verhuisden. Een tweede lichtingsploeg van bijna 200 man werd op 12 juli 1948 onder de wapens geroepen, bij het 2e Opleidingseskadron ingedeeld en op het Kamp Bokkeduinen gelegerd.<\/p>\n\n\n\n

Op 24 oktober 1948 werd eskadronscommandant majoor T.L.A. Steenkamp tot luitenant-kolonel bevorderd. Op 1 november 1948 zou aan het Proefeskadron Vechtwagens namelijk de status en de naam van Depot Vechtwagens worden verleend. Voor zover kon worden nagegaan ging dit depot bestaan uit: Staf, 1e en 2e Eskadron, Materieelpark, TD-Onderdeelswerkplaats en Trekkerpeloton (tanktransport). Op 16 november 1948 werd het depot uitgebreid met een schooleskadron, waarbij de herscholing en verdere scholing van beroepsofficieren en -onderofficieren werd ondergebracht. Een van hogerhand vastgestelde organisatie van het Depot Vechtwagens kon echter niet worden achterhaald.<\/p>\n\n\n\n

Nadat de dienstplichtigen van lichting 1947 in het voorjaar van 1949 met groot verlof waren vertrokken, vond in november van dat jaar bij het Depot Vechtwagens een reorganisatie plaats. Daarbij werd het 2e<\/sup>\u00a0Eskadron opgeheven, waarna vrijwel alle officieren en onderofficieren met ongeveer 80 korporaals en huzaren overgingen naar het 1e<\/sup>\u00a0Eskadron. Verder werd het Subsistenteneskadron opgericht, waarbij werden ingedeeld: het personeel van de depotstaf, de keuken, het materieelpark, de TD-Onderdeelswerkplaats, het Trekkerpeloton en de eigen monteurs en schilders. Na vrijwel maandelijks te zijn aangevuld bestond het tankbestand eind 1949 uit: 24 RAM tanks, 23 Sherman tanks, 2 Sherman tankdozers, 1 Grant-bergingstank en 1 Valentine-bruglegtank.<\/a><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Afb.21             Na vrijwel maandelijks te zijn aangevuld bestond het tankbestand van het Depot Vechtwagens eind 1949 uit: 24 RAM tanks (foto), 23 Sherman tanks, 2 Sherman tankdozers, 1 Grant-bergingstank en 1 Valentine-bruglegtank.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Directoraat Cavalerie opgeheven, Inspectie der Cavalerie opgericht<\/p>\n\n\n\n

Volledigheidshalve wordt nog vermeld, dat luitenant-kolonel B.A. de Veer op 16 februari 1949 tot kolonel werd bevorderd en als opvolger van kolonel H.A.M. Latour tot Directeur der Cavalerie werd benoemd. Vervolgens vond per 1 juli 1949 een reorganisatie van het Hoofdkwartier van de Generale Staf plaats, waarbij onder meer het Directoraat Cavalerie werd opgeheven en de Inspectie der Cavalerie werd opgericht. Deze inspectie ressorteerde rechtstreeks onder de Chef van de Generale Staf, maar kwam buiten het Hoofdkwartier van de Generale Staf te staan. Als eerste werd kolonel B.A. de Veer tot Inspecteur der Cavalerie benoemd.<\/p>\n\n\n\n

Verdediging West-Europa in NAVO-verband<\/p>\n\n\n\n

Vanaf 1950 moest het Nederlandse leger zich vooral gaan richten op de verdediging van West-Europa in het inmiddels gevormde NAVO-verband. Daarom werd op 1 juli 1950 een nieuwe vredesorganisatie voor de Koninklijke Landmacht vastgesteld, waarbij de opleiding van dienstplichtigen weer bij regimenten werd ondergebracht. Zo werd het Regiment Huzaren van Boreel gereactiveerd als opleidingsonderdeel voor verkenningseenheden en het Regiment Huzaren Prins Alexander opgericht als opleidingsonderdeel voor tankeenheden. Een volgende fase in de opbouw van het Wapen der Cavalerie was daarmee aangebroken.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Versie 2 | Door John Bom | Cavaleriemuseum Vanaf 1942 maakte de regering in ballingschap (Londen) plannen voor de wederopbouw van de landmacht na de bevrijding. Het basismodel waarmee werd gewerkt was weer een kader-militieleger, zoals van voor de meidagen 1940 met een grote mobilisabele component. In theorie dacht men aan een landmacht met een … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-66083","page","type-page","status-publish"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/66083","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=66083"}],"version-history":[{"count":37,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/66083\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":66146,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/66083\/revisions\/66146"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=66083"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}