Ter aflossing van de troepen in Nederlands Oost-Indi\u00eb werden in de loop van 1948-1949 vier zelfstandige infanterie-brigades geformeerd. In de organisatie van deze brigades was ook een zelfstandig verkenningseskadron opgenomen. De organisatie van deze eskadrons was gelijk aan die van het 2e<\/sup> Verkenningsregiment (bataljonsgrootte) van RHB, met dien verstande dat de verkenningssecties drie in plaats van twee Humbers hadden. Daarnaast werden de ondersteuningssecties nu tirailleursecties genoemd. In verband met de soevereiniteitsoverdracht werd de 44e<\/sup>Infanteriebrigade en daarmee ook 44 ZVE niet meer uitgezonden. <\/p>\n\n\n\n 41 ZVE<\/strong><\/p>\n\n\n\n 41 Zelfstandig Verkenningseskadron werd vanaf 3 maart 1948, de dag dat de dienstplichtigen in de Prins Willem III kazerne in Amersfoort onder de wapenen kwamen, gecommandeerd door majoor G. van Schaik. Plaatsvervangend eskadronscommandant was reserve eerste-luitenant G. Melis. Op 8 oktober vertrok het eskadron met M.S. Zuiderkruis uit Rotterdam. In de vroege ochtend van 2 november ging het eskadron te Tandjong Priok van boord en reisde zonder eskadronscommandant per trein naar Bandoen, waar het om 14.00 uur aankwam. Majoor van Schaik was onderweg ziek geworden en werd in het Militair Hospitaal te Batavia opgenomen en vervolgens zelfs afgekeurd voor dienst in de tropen.<\/p>\n\n\n\n Het eskadron werd na aankomst onmiddellijk opgesplitst en verdeeld over het 1e<\/sup>\u00a0Verkenningsregiment (RHB). Het 1e<\/sup>peloton, gecommandeerd door reserve tweede-luitenant B.H. (Boudewijn) Klap, werd toegevoegd aan 1-1 RHB. Het 2e<\/sup> peloton, gecommandeerd door reserve tweede-luitenant V.M.F.C. van Bouwdijk Bastiaanse met reserve tweede-luitenant H. Ypes als commandant van de tirailleursectie werd toegevoegd aan 2-1 RHB. Het 3e<\/sup>\u00a0peloton, gecommandeerd door reserve tweede-luitenant J. in \u2019t Veld met reserve tweede-luitenant M.C. van Trigt als commandant van de tirailleursectie werd toegevoegd aan het reserve eskadron van 1 VerkReg RHB. Het mortierpeloton, gecommandeerd door reserve tweede-luitenan H.H. Prinsen, werd toegevoegd aan het mortierpeloton van 1 RHB. Het stafpeloton werd opgesplitst en verdeeld over de eskadron van 1 VerkReg RHB. 1 VerkRgt RHB had ook het voor 41 ZVE bestemde materieel in ontvangst genomen en kon daarvan maar moeilijk afstand doen. Commandant 1 VerkReg RHB, luitenant-kolonel J. Hoytema van Konijnenburg, was van mening dat het nieuwe volk eerst maar eens bij zijn ervaren eskadrons in de leer moest, in het bijzonder wat betreft het patrouillewerk te voet.<\/p>\n\n\n\n Het 2e<\/sup> peloton had geluk en mocht bij het 2e<\/sup> eskadron van ritmeester J.J. de Kat Angelino ook meedoen met het echte werk, de konvooibegeleiding. Op 29 maart 1949 kreeg luitenand Melis het 3e<\/sup> peloton, het mortierpeloton en een deel van het stafpeloton onder zijn bevel en werd daarmee toegevoegd aan het 3e<\/sup> eskadron van majoor Chr. Diemont. Dit detachement kreeg een reeks buitenposten te bemannen aan de voet vn het berggebied ten zuiden van Bandoeng: Patjet, Lemadjang, Tjiparaj, Bandjaran, Pameungpeuk, Ardja Sari en Bodjong. In juli werd Koentji nog daaraan toegevoegd. <\/p>\n\n\n\n Na het \u2018Staakt de vijandelijkheden\u2019 werden alle onderdelen van het eskadron op 20 augustus 1949 verenigd onder commando van ritmeester De Kat Angelino en voorzien van het nodige materiaal. Het nu zelfstandige eskadron 41 ZVE nam in grote lijnen het vak en de taken van 2-1 VerkReg RHB over. Het kwam ook in de plaats van dat eskadron onder bevel van kolonel H.M.G.J. Lenz van de 3e<\/sup> Infanterie Brigade Groep. Het eskadon kreeg de opdracht om het gebied tussen Nagrek en Garoet vrij te maken van \u2018Daroel Islam\u2019 strijders en rust en orde te herstellen. Naast intensieve patrouillegang werden ook Rode Kruis detachementen en voedseltransporten voor de ge\u00ebvacueerde bevolking begeleid. Twee keer per dag werd een konvooi op de route Garoet-Tasik Malaja begeleid en daarnaast vond veelvuldig konvooibescherming op afroep plaats. <\/p>\n\n\n\n Na de soevereiniteitsoverdracht ontstond enige toenadering tussen 41 ZVE en \u2018Daroel Islam.\u2019 Verbroedering met de TNI was verplicht en op 9 januari kwamen zelfs 20 TNI-militairen in opleiding bij het eskadron. Konvooidiensten bleven dagelijks werk. Op 23 januari 1950 werd een versterkt peloton naar Bandoeng gestuurd om daar te assisteren bij het bewaren van orde en rust na de mislukte revolte van de APRA. Dat was een strijdmacht bestaande uit diverse groeperingen, bijeengebracht door de voormalig kapitein R. Westerling. Dit peloton bleef verder in Bandoeng tot de reprati\u00ebring. In verband met verdere gebiedsoverdracht ging het eskadron (-) naar Pengalengan. Daar heerste een gewapende vrede, maar in Bandoeng ging het mis. Daar vond een nachtelijk treffen plaats tussen een tirailleurgroep in een gepantserde 15cwt en een TNI-post. Aan de zijde van de TNI vielen doden en gewonden. Delen van het TNI-bataljon kwamen te hulp en raakten in het nachtelijk duister in gevecht met de eigen post die terugtrok. Zowel de TNI als het civiele bestuur eisten het onmiddellijke vertrek uit Indonesi\u00eb van 41 ZVE.<\/p>\n\n\n\n In afwachting van de repatri\u00ebring werd het gehele eskadron gelegerd in een kazerne te Bandoeng en het materiaal werd ingeleverd.\u00a0Doordat de plaatsvervangend eskadronscommandant, ritmeester Melis, met zijn Nieuw-Zeelandse vrouw naar Nieuw Zeeland vertrok kreeg luitenant Klap het commando over eskadron.\u00a0Op 31 mei vertrok luitenant Klap vervolgens met het gros van het eskadron naar Tandjong Priok en scheepte in op de \u2018General Mac Rae\u2019. Op 6 juni volgde luitenant Prinsen met de rest van het eskdron en vertrok naar Nederland met de \u2018Kota Inten.\u2019<\/p>\n\n\n\n 42 ZVE<\/strong><\/p>\n\n\n 42 Zelfstandig Verkenningseskadron werd geformeerd in januari 1949 onder commando van majoor W.D. Bosch. Plaatsvervangend eskadronscommandant was eerste-luitenant J.H.C. Voges, die tot augustus 1948 als pelotonscommandant bij het 1 VerkReg RHB had gediend. Opperwachtmeester B.T Bouma was eskadronsinstructeur. De dienstplichtigen waren reeds in de voorafgaande maanden onder de wapenen gekomen. Het 1e<\/sup> peloton werd geleid door reserve tweede-luitenant C.P. Meyaard met als commandant van de tirailleursectie reserve wachtmeester G. Vermeijs. Het 2e<\/sup> peloton werd gecommandeerd door kornet R.S. Schortinghuis met als commandant van de tirailleursectie kornet J.M. Schoenmaker. Het 3e<\/sup> peloton stond onder leiding van kornet N.M. Hart met als commandant van de tirailleursectie kornet G.J.B.J. van Hellenberg Hubar. Commandant mortierpeloton was kornet G.W. Corporaal. Reserve tweede-luitenant E.A. Krijgsman was als Motor Transport Officier (MTO) verantwoordelijk voor het materieel-herstel en kornet mr. J.D.J. Idenburg was commandant verzorgingspeloton. <\/p>\n\n\n\n Op 25 maart 1949 werd ingescheept op de \u2018Volendam\u2019 en na een voorspoedige reis mocht het eskadron op 19 april een paar uur passagieren op Sabang. De volgende dag was er grote consternatie aan boord. Bij het indelen van de corveeploegen was huzaar A.C. Zwetsloot tegen zijn zin voor de zoveelste maal ingedeeld voor werk in het ruim. Hij weigerde en sprong naar eigen zeggen nog liever overboord. Hij liep naar de reling en voegde daad bij woord. Er werden hem reddingsboeien nageworpen, maar al spoedig was hij buiten zicht. Een motorvlet werd gestreken, maar die kon Zwetsloot ook niet vinden. De Volendam voer in een reusachtige cirkel over stuurboord en plotseling kwam Zwetsloot weer in zicht. Hij had zijn baret nog keurig op zijn hoofd. Het was maar goed dat hij gered werd, want later bleek hij een uitstekende reclametekenaar te zij en de ontwerper van het eskadronsembleem. <\/p>\n\n\n\n Op 22 april ontscheepte het eskadron in Soerabaja. Daar werd de persoonlijke bewapening en een aantal Lewis mitrailleyrs ontvangen. Opperwachtmeester Bouma kende de Lewis nog van voor de oorlog en gaf instructie. Ook werden enkele nieuwe weapon-carrier voertuigen ontvangen. Op 26 april reisde het eskadron minus het gros van de chauffeurs naar Probolingo. Eerst zou per trein gereisd worden, maar die was beschoten en kwam niet. Daarna kwam een konvooi drietonners, beveiligd door een peloton van 1-2 VerkReg RHB. Luitenant Meijaard ging met de chauffeurs per boot naar West-Java om te Tjimahi de rijopleiding af te ronden. <\/p>\n\n\n De volgende weken werden gevuld met \u2018training-on-the-job\u2019 en geleidelijk overnemen van de taken en het materieel van 1-2 VerkReg RHB. Het was onrustig in het gebied met o.a. brandstichting en gevechtsacties op kleine schaal. Deze acties werden uitgevoerd in samenwerking met 1-2 VerkReg RHB en 3-5 RI. De naam van het eskadron werd gewijzigd in 42 Eskadron Pantserwagen (PAW).<\/p>\n\n\n\n Op 12 mei vertrok het 2e<\/sup> peloton naar Djombang en nam daar de buitenposten van 4 RI over. Het 3e<\/sup> peloton werd gedetacheerd bij 2-2 VerkReg RHB te Lawang met dezelfde opdracht. Het werd een drukke tijd van patrouille rijden en lopen, maar ook gevechtsacties en kampongzuiveringen. Een gepantserde driekwarttonner van het 3e<\/sup> peloton werd twee maal getroffen door een trekbom. Gelukkig alleen maar mater\u00eble schade. De pelotons werden tijdelijk in groepen onderverdeeld en separaat op buitenposten gestationeerd. <\/p>\n\n\n Op 19 mei ging het 1e<\/sup> peloton naar de grote suikerfabriek bij Djatiroto om de taken en het materieel van het 1e<\/sup> peloton van 1-2 VerkReg RHB over te nemen. De drie secties van het mortierpeloton werden ingezet te bescherming van de suikerfabrieken in de omgeving van Bondowoso, Sepandjang en Besoeki. Ze zaten daar met een kleine bezetting in zeer onrustige gebieden. De kameraadschap groeide op die buitenposten, want iedereen was belangrijk en men had elkaar hard nodig. De plaatselijke bevolking werd beschermd tegen rondtrekkende bendes en voorzien van voedsel en medicamenten. <\/p>\n\n\n\n Op 10 juni werd 1-2 VerkReg RHB uitgeleide gedaan naar Soerabaja. Diezelfde dag werd het mortierpeloton weer herenigd en gedetacheerd bij het 8e<\/sup> Eskadron Vechtwagens (8 VEW = tanks) te Porrong. Het 1e<\/sup> peloton bleef voorlopoig in Djatiroto en werd daar in de watten gelegd met prima legering en een mooi zwembad. Het had daar wel een groot gebied te bewaken, maar dat was relatief rustig. De staf van het eskadron vertrok op 29 juli naar Porrong. Tijdens een actie op 8 augustus, nadat zuid van Porrong een trein op een mijn was gereden, werd het gehele mortierpeloton samen met 8 VEW ingezet. Op de terugweg reed majoor Bosch bij Wonokerto met zijn jeep op een mijn. De majoor en zijn chauffeur C.J. Olij werden gewond en overgebracht naar het hospitaal in Soerabaja. <\/p>\n\n\n\n Na het \u2018staakt de vijandelijkheden\u2019 ging het eskadron minus het 1e<\/sup> peloton op 5 augustus naar Madioen. Het werd daar gelegerd in een vervallen, smoorhete, voormalige Japanse kazerne op een kale zandvlakte. Patrouille rijden en lopen, bewaking van een nabijgelegen vliegveld en het begeleiden van konvooien was daar het dagelijks werk. Delen van de pelotons werden meermalen gedetacheerd op buitenpost van de infanterie. <\/p>\n\n\n\n Begin december 1949 werd Madioen overgedragen aan de TNI. 42 PAW ging hierna naar Soerabaja en werd daar gelegerd in de geniekazerne bij de Wonokromoburg. Het 1e<\/sup> peloton voegde zich, na bijna zeven maanden in Djatiroto te zijn verwend, ook weer bij het eskadron. Een rustige tijd brak aan met veel sport en zelfs meerdaagse uitstapjes naar Bali. Wel moesten garnizoens wachtdienten en stadpatrouilles worden uitgevoerd. Geleidelijk aan werden de voertuigen ingeleverd bij de TNI, tot grote ergernis van de chauffeurs. <\/p>\n\n\n\n Het wachten was op transport naar Nederland. Af en toe circuleerde een vertrekdatum, maar dan bleek er toch niet voldoende scheepsruimte beschikbaar te zijn. Ook was er sprake van inzet op Celebes vanwege problemen met ex-kapitein Westerling en zijn APRA strijdmacht aldaar, maar dat ging niet door. Uiteindelijk ging 42 PAW eind augustus per schip M.S. Zuiderkruis naar Tandjong Priok. Na enkele dagen in het doorgangskamp Makassar te hebben doorgebracht, werd ingescheept op het Amerikaanse troepenschip \u2018General C.C. Balou\u2019. Na een voorspoedige reis en een storm in de Golf van Biskaje meerde het schip op 7 oktober 1950 af in Rotterdam en ging het eskadron eerst twee weken met ontschepingsverlof. Daarna volgde de demobilisatie die op 31 oktober was voltooid.<\/p>\n\n\n\n 43 ZVE<\/strong><\/p>\n\n\n\n 43 Zelfstanding Verkenningseskadron werd in juni 1949 in de Prins Willem III kazerne te Amersfoort geformeerd. De dienstplichtigen waren in maart onder de wapenen gekomen. Het eskadron vertrok op 28 september per M.S. Volendam uit Rotterdam, onder commando van majoor R.O. van Manen. Eerste-luitenant P.J. van der Bijl ws plaatsvervangend eskadronscommandant. De pelotonscommandanten, respectievelijk plaatsvervangend pelotonscommandanten waren de kornetten C.H. Verweij en L. Rombouts 1e<\/sup> peloton, F. Broedelet en A.C. Vogel 2e<\/sup> peloton, W.S.E. Verbeek van der Sande en M. ten Have 3e<\/sup> peloton. Commandant mortierpeloton was kornet J. Faber. Reserve tweede-luitenant M.H. van der Werff was MTO, tevens commandant verzorgingspeloton. Opperwachtmeester G. leen was eskadronsadministrateur en opperwachtmeester P. van Harn was eskadronsinstructeur. Het eskadron was bij vertrek 281 man sterk.<\/p>\n\n\n Op 29 oktober werd ontscheept te Tandjong Priok, waarna het eskadron per trein naar Bandoeng reisde. Het eskadron kwam voorlopig in de leer bij 1 VerkReg RHB en werd pas in januari zelfstandig en van materieel voorzien toen 1 VerkReg RHB repatrieerde. Het eskadron lag korte tijd in het Patoeha-gebied op een aantal thee-ondernemingen. Na de revolte op 23 januari te Bandoeng werd het Patoeha-gebied verlaten en werden de pelotons gelegerd te Bandoeng, Buitenzorg en Batavia (het latere Jakarta). De staf en het verzorgingspeloton legerden op de Poentjak. De belangrijkste taak in de volgende maanden was konvooibegeleiding, meestal vanaf Bandoeng naar Garoet, Tjimahi, Poerwakarta, Tjikampek en Batavia. Het 1e<\/sup> peloton werd vast gestationeerd te Batavia in de kazerne van 10 RI KNIL. Op 12 september werden vier man van dit peloton overgeplaatst naar het \u2018Peloton Pantserwagens Midden-Java\u2019 te Semarang.<\/p>\n\n\n Na de soevereiniteitsoverdracht werden de luitenants van 43 ZVE nog be\u00ebdigd. Dit gebeurde staande op de pantservoertuigen. Dat was immers nog Nederlands grondgebied zei majoor R.O. van Manen.<\/em><\/p>\n\n\n\n Op 28 september ging het eskadron minus het 1e<\/sup> peloton per M.S. \u2018Kota Inten\u2019 naar Soerabaja om de plaats in te nemen van 42 ZVE, dat reeds eind augustus vandaar was vertrokken. Dat bleek nodig vanwege telkens de kop opstekende ongeregeldheden tussen KNIL- en TNI-militairen. De legering was in de kazerne van de militaire politie (MP), waarmee ook samen patrouille werd gereden. In december ging het 3e<\/sup> peloton naar Malang en bleef daar bijna vier maanden. Ook daar werd met de MP gepatrouilleerd in de stad en werden transporten van KNIL-militairen naar Soerabaja begeleid. Op 7 april 1951 keerde het derde peloton terug naar Soerabaja en begon het overdragen van het materieel aan de TNI. Na een half jaar op Oost-Java keerde het eskadron (-) met M.S. \u2018New Australia\u2019 terug naar Tandjong Priok, waar ook het 1e<\/sup> peloton aan boord kwam. Vervolgens werd de reis voortgezet naar Nederland. Na de demobilisatie die hierop volgde, werden in de periode 1952-1956 nog drie herhalingsoefeningen gehouden die samen meer dan 100 dagen duurden. Het eskadron werd hierna omgeschoold tot 33 Tankeskadron, hetgeen het zelfstandig tankeskadron van de 33e<\/sup> infanteriebrigade was. Deze was onderdeel van de mobilisabele 3e<\/sup> Divisie. De uitrusting van het het 33e<\/sup>Tankeskadron was aanvankelijk met Sherman tanks, later (1984) werden dit Centurion tanks. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Door kolonel Hans van Dalen, Commandant Regiment Huzaren van Boreel De zelfstandige verkenningseskadrons van de zelfstandige infanterie brigades Ter aflossing van de troepen in Nederlands Oost-Indi\u00eb werden in de loop van 1948-1949 vier zelfstandige infanterie-brigades geformeerd. In de organisatie van deze brigades was ook een zelfstandig verkenningseskadron opgenomen. De organisatie van deze eskadrons was gelijk … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[30],"tags":[],"class_list":["post-59547","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59547","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=59547"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59547\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":59560,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59547\/revisions\/59560"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=59547"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=59547"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=59547"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/www.huzarenvanboreel.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Afbeelding1-ZVE.png\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.huzarenvanboreel.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Afbeelding2-ZVE.png\")
![\"\"](\"https:\/\/www.huzarenvanboreel.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Afbeelding3-ZVE.png\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.huzarenvanboreel.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Afbeelding4-ZVE.png\")
![\"\"](\"https:\/\/www.huzarenvanboreel.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Afbeelding5-ZVE.png\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n