{"id":62053,"date":"2025-12-15T23:16:06","date_gmt":"2025-12-15T22:16:06","guid":{"rendered":"https:\/\/www.huzarenvanboreel.nl\/?p=62053"},"modified":"2025-12-16T20:10:48","modified_gmt":"2025-12-16T19:10:48","slug":"mechanisatie-en-modernisering-1950-1990","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/2025\/12\/15\/mechanisatie-en-modernisering-1950-1990\/","title":{"rendered":"Mechanisatie en modernisering (1950-1990)"},"content":{"rendered":"\n

Regimentsboek Huzaren van Boreel<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Negen dagen voor de Duitse inval in mei 1940, werd het Nederlandse leger nog gereorganiseerd. Voor de cavalerie betekende dit dat vrijwel alle paarden verdwenen en de fiets werd ge\u00efntroduceerd. Dit voorzichtige begin van mechanisatie werd tijdens de oorlog\u2013 althans op papier \u2013 voortgezet. De plannen betroffen slechts enige hoofdlijnen. Er was geen concreet plan van aanpak. De omstandigheden bepaalden de prioriteiten, waarbij de situatie in Nederlands-Indi\u00eb van doorslaggevend belang was. Alle activiteiten waren erop gericht eerst voldoende troepen op de been te brengen voor het herstel van orde en rust aldaar. Pas na be\u00ebindiging van het Indische avontuur werd de reorganisatie en uitrusting van de Koninklijke Landmacht serieus ter hand genomen. <\/p>\n\n\n\n

Bij het begin van de reorganisatie, in 1950, werd besloten de Britse organisatie los te laten en over te gaan op het Amerikaanse model. De op Amerikaanse model georganiseerde eenheden zouden ook met Amerikaans materieel worden uitgerust. Zo kregen de tankeenheden Sherman tanks. De Verkenningseenheden werden uitgerust met jeeps, halfrupsen (halftracks) en Chaffee tanks.  <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"\/<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"\/<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"\/<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"\/<\/a><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Bij Koninklijk Besluit van 1 juli 1950 nr. 26 werd de samenstelling van de Koninklijke Landmacht op voet van vrede in grote lijnen vastgelegd. In het K.B. nr. 27 van dezelfde datum werd bepaald dat het Depot Pantserwagens opging in het regiment Huzaren van Boreel (RHB). De naam Depot Vechtwagens werd gewijzigd in regiment Huzaren Prins Alexander (RHPA), dat de tradities van het voormalige 3e Regiment Huzaren voortzette en die van het 1e en 2e Regiment Huzaren-Motorrijder moest bewaren. Op 1 oktober 1951 werd ook 1 Regiment Huzaren heropgericht als Regiment Huzaren van Sytzama (RHS).  <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Militairen poseren vanwege het zeventigjarig bestaan van de Rijschool. op de Prins Willem III kazerne in 1927; Bron: Eemland Archief<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

RHB bestond toentertijd uit een staf, twee instructie-eskadrons en een chauffeursschool. Aanvankelijk verzorgden beide instructie-eskadrons de gehele opleiding, doch vanaf 1953 werd gespecialiseerd. Het 1e Instructie-eskadron (1-RHB) verzorgde voortaan de eerste opleiding van twee maanden, de \u2018primary training\u2019, waarin de rekruten tevens geselecteerd werden voor de vervolgopleiding. Daarna ging men naar de School Reserve-officieren Cavalerie (SROC) of naar 2-RHB (de latere Kaderschool) om daar of acht maanden kaderopleiding te volgen of om gedurende vier maanden een functie-opleiding als chauffeur, schutter of verkenner te volgen. Op 1 april 1953 werden de drie regimenten opgenomen in de organisatie van het Depot Cavalerie, die ook de Cavalerieschool en het Staf en Verzorgingseskadron omvatte. De Cavalerieschool bestond uit de SROC, de Instructie-afdeling en het Oefen- en Demonstratiepeloton. In 1957 verhuisde de kaderschool RHB van de Prins Willem III kazerne naar het toen nieuwe gebouw S op de Bernhardkazerne en werd samengevoegd met de kaderschool van de beide tankregimenten. Deze Kaderschool Cavalerie viel daarna rechtstreeks onder Commandant Depot Cavalerie. In dat jaar werd ook het Cavalerie Schietkamp “De Vliehors” op Vlieland opgenomen in de organisatie van het Depot Cavalerie. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a>
Centurion tank van 102 Verkenningsbataljon (bron: 102 Verkbat)<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"\/<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
1959; Parade C-eskadon en deel B-eskadron 102 Verkbat (bron: 102 Verkbat)<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Vanaf 1952 behoorden ook parate eenheden tot het regiment. Bij Boreel werd eerst het 4e Verkenningseskadron ingedeeld, daarna B- 101 Verkenningsbataljon en vanaf 1955 D-102 Verkenningsbataljon. D-102 was een Centurion eskadron, dat later de letter E zou krijgen. In 1957 werd 102 Verkenningsbataljon geformeerd en in 1961 volgde103 Verkenningsbataljon. 102 en 103 Verkenningsbataljon vormde de kern van de op 15 december 1960 opgerichte 121 Lichte Brigade. Behalve deze twee verkenningsbataljons waren bij de brigade ook nog ingedeeld 104, 105 en 108 Commandotroepencompagnie en 425 Infanteriebeveiligingscompagnie.  De brigade heeft bestaan tot 1 februari 1962 en in deze periode was de brigade de meeste tijd in het toenmalige West-Duitsland gestationeerd, in de legerplaats Bergen-Hohne.<\/p>\n\n\n\n

De uitrusting waarmee geoefend werd, was na de inzet in Korea voor het overgrote deel nog steeds op Amerikaanse leest geschoeid. De KL had de M-47 Patton tank besteld maar door de Koreaanse oorlog waren deze voor de Amerikanen zelf hard nodig en kwam de levering aan Nederland in het gedrang. Daarop besloot men de Britse Centurion tank aan te schaffen. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a>
tekening Gerard van der Lee; Chaffee tank<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
AMX 13 met Trakehner!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
M578 van 102 Verkbat<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Begin jaren 60 was wel duidelijk dat de lichte tank M24 Chaffee aan het einde van zijn levensduur zat. Als opvolger was de M41 Walker Bulldog in de race. Maar de Nederlandse legerleiding overwoog om niet \u00e9\u00e9n type voertuig maar een hele familie aan te schaffen. Zo konden onderhoudskosten worden gedrukt. Van deze M41 Walker Bulldog was geen familie te verkrijgen. Wel was dit het geval bij de Franse AMX-13. (De naam AMX is de afkorting van de fabrikant: Atelier de Construction d’Issy les Moulineaux.)
<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Voor de Zelfstandige Verkenningseskadrons werd de AMX-13 lichte tank aangeschaft. In de jaren 1963-\u201966 werden totaal 131 stuks aan Nederland geleverd. Naast de tank werden ook andere AMX voertuigen gekocht, te weten een pantserrups infanterie voertuig, een gewondentransportvoertuig, een bergingsrupsvoertuig en een artillerie stuk. De AMX-13 tank met 105mm kanon is de enige tank die in Nederland zowel bij de cavalerie (als verkenningstank), als bij de artillerie en de infanterie (als antitankgeschut) is gebruikt. De Nederlandse versie van de AMX was uitgerust met een verhoudingsgewijs groot kanon (105 mm), in tegenstelling tot het oorspronkelijke Franse model dat was uitgerust met een 90 mm kanon. De toren van de tank bestond uit twee delen waardoor niet uitsluitend het kanon eleveerde maar het gehele torendak inclusief het kanon. Met deze constructie, kon de AMX-13 worden uitgerust met een automatische laadinrichting, waardoor er maar drie bemanningsleden nodig waren.
<\/p>\n\n\n\n

Ook voor de vervanging en verhoging van de terreinvaardigheid en bescherming van de tot dan toe in open jeeps opererende verkenningsteams zocht men naar een vervanger met de mogelijke uitbreiding naar een familie. Deze keer vond men die wel in de USA. Dit betrof de M113 (familie) die in de periode van 1967-\u201968 instroomde bij de KL. De aantallen waren ernaar: 266 x M113 C&V (aanvankelijk uitgerust met een mitrailleur .50 en een mitrailleur 7.62 en vanaf 1977 met een 25mm Oerlikon snelvuurkanon), 197 x  M113A1 Infanterietransportvoertuig., 42 x M113A1 Gewondentransport, 43 x M106 mortiercarrier met een 4.2\u201d mortier en 137 x M577A1 commandovoertuig. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a>
Foto: Herbert Kuin; EC B Esk 102 Verkbat Ritm R. Reitsma – de BRAVO 01, later BRAVO 3 genummerd. Jeep EC ontving toen parknummer B 1.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
Vari\u00ebteit aan voertuigen van 102 Verkbat
(bron: 102 Verkbat)<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
M106 mortier voertuig (bron: 102 Verkbat)<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Het basismodel van de M 113 is \u00e9\u00e9n van de meest geproduceerde militaire voertuigtypen ter wereld. Het voertuig is verhoudingsgewijs licht van gewicht (de pantsering is niet van staal maar van aluminium). Het voertuig is in eerste instantie bedoeld voor het verplaatsen van gevechtseenheden in verschillende soorten terrein, maar is ook amfibisch en geschikt voor het oversteken van waterlopen. Zowel te land als in het water wordt het aangedreven en bestuurd door middel van de rupsbanden. 
<\/p>\n\n\n\n

Eind jaren 60 omwikkelde de NAVO de doctrine van de voorwaartse verdediging. De idee was om een eventuele aanval van troepen van het Warschau Pakt zoveel mogelijk oostelijk op te vangen. Als gevolg daarvan werd het voeren van het vertragend gevecht in de Noord-Duitse Laagvlakte steeds belangrijker. Dit vereiste een grotere mobiliteit en een sterkere pantserafweer op grotere afstand. De beweeglijkheid moest in alle aspecten toenemen. Voor de tank en verkenningsbataljons betekende dit dat men naar een moderne tank zocht met een grote vuurkracht en een hoge beweeglijkheid. Reeds in 1959 werd in NAVOverband een eisenpakket op tafel gelegd waaraan een nieuwe tank anno 1970 diende te voldoen. Met dit eisenpakket zijn de V.S. en de BRD gezamenlijk een ontwikkelingstraject gestart dat het MBT-70 of \u2018Kampfpanzer 70\u2019 (KPz-70) project heette. Net na de start van dit project heeft ook de Nederlandse regering aangegeven interesse te hebben in het project. Nederland nam een vrijblijvende optie op 400 tanks. De verwachtte levering van deze KPz-70 stond gepland tussen 1971-1972. Door technische problemen en kostenoverschrijdingen ging het KPz-70 project uiteindelijk ten onder. De Koninklijke Landmacht moest hierdoor met spoed op zoek naar een andere vervanger voor de Centurion. Men was op zoek naar een tank die al in productie was en daardoor ook snel leverbaar was. <\/p>\n\n\n\n

Na een korte voorselectie kwamen er uiteindelijk twee kandidaten naar voren: de Duitse Leopard en de Britse Chieftain. Beide tanks waren omstreeks dezelfde tijd ontworpen, maar hadden behoorlijk wat verschillen. De Britten hadden gekozen voor een nadruk op bescherming en vuurkracht terwijl de Duitsers de voorkeur gaven aan mobiliteit. Van 15 januari tot 22 maart 1968 werden twee fabrieksnieuwe exemplaren van de Chieftain en Leopard getest op de Leusderheide en de Vlasakkers. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a>
Leusderheide 26 februari 1968, test Chieftain en Leopard tank<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
Leopard 1 test tank van de afdeling Detachement ter Beproeving van Voertuigen (DBV) met op de achtergrond de Chieftain tank die het niet geworden is.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Beide tanks werden op drie aspecten beoordeeld: constructieve degelijkheid, onderhoud en functionele deugdelijkheid. Ten aanzien van de technische degelijkheid van de Chieftain was het oordeel hard. Vele storingen moesten na analyse van de oorzaken worden toegeschreven aan niet goed doordachte constructies dan wel aan slecht vakmanschap of aan een niet goed functionerende of misschien zelfs afwezige fabrieks-kwaliteitscontrole. De Chieftain motor kreeg van het Detachement ter Beproeving van Voertuigen (DBV) zware kritiek. Het bleek een ondeugdelijke motor met zeer veel olielekkages, een typisch Brits fenomeen. De motor van de Leopard, gemaakt door MTU(Mercedes-Benz), daarentegen werkte nagenoeg storingsvrij. Het onderstel was bij beide tanks vergelijkbaar, maar bij de rupsbanden bleek die van de Leopard superieur. Er was waardering vanuit Nederlandse kant voor het kanonstabilisatiesysteem van de Chieftain. Dit was een verbeterde versie van het systeem uit de Centurion. Bij de Leopard werkte dit systeem bepaald niet feilloos. Het betrof namelijk een prototype. Er waren wel goede vooruitzichten op een adequaat functionerend systeem. Beide tanks zorgden voor een vergelijkbare belasting van lichaam en geest bij de bemanning. De Leopard was een stuk lichter dan de Chieftain en had hierdoor een betere terreinvaardigheid en hogere terreinsnelheid. Volgens de DBV bracht de Leopard het er wat betreft mobiliteit in alle opzichten beter vanaf. De DBV keek naar de nauwkeurigheid bij het schieten, zowel stilstaand als rijdend. De Chieftain bleek hierbij beter te voldoen dan de Leopard. De constructieve degelijkheid van de Chieftain werd als onvoldoende beoordeeld in tegenstelling tot de Leopard. Het hoofdwapensysteem van de Britse tank werd daarentegen hoger aangeslagen dan die van de Duitse tank. Op het gebied van inzetbaarheid en beschikbaarheid scoorde Leopard overtuigend beter dan de Chieftain. Met betrekking tot de kosten was de Leopard eveneens een beter optie dan de Britse concurrent. Door de inval van het Sovjetleger in augustus 1968 in Tsjecho-Slowakije werd de druk verder opgevoerd om snel een vervanger van de Centurion te vinden. De Legerraad stemde, mede hierdoor, in om de Leopard te laten produceren door KraussMaffei (KM) in Beieren en niet zoals eerder voorgesteld door een aantal Nederlandse bedrijven zoals DAF. KM was namelijk instaat om binnen twee jaar de gehele order geleverd te hebben. En zo kwamen ook de Verkenningseenheden aan de nodige slagkracht met de moderne Leopard I. In totaal werden er 468 Leopard I tanks aangekocht.<\/p>\n\n\n\n

Midden jaren \u201980 werd de zogeheten \u2018halbgenerationswechsel\u2019 uitgevoerd. De Leopard 1 werd gemoderniseerd en ging vanaf dat moment de \u2018Leopard 1 Verbeterd\u2019 heten. In totaal zou Nederland over 468 stuks LEO1V 105 mm beschikken, maar uiteindelijk werden er maar 330 \u2018verbeterd\u2019. Deze bleven tot 1993 in de bewapening, waarna ze werden afgestoten. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a>
Leopard 1 van 104 Verkbat<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
Nederlandse Leopard 2A4 in de verdediging<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

In de jaren 80 werd besloten, een modernere gevechtstank aan te schaffen, ter vervanging van de nog resterende in de bewapening opgenomen Centuriontanks. De Leopard II. Vanaf 1981-\u201986 nam de Nederlandse krijgsmacht in totaal 445 Leo2 A4 120mm in dienst. Deze tanks werden uitsluitend ingedeeld bij de eenheden die in Duitsland gelegerd waren. Deze beslissing was genomen om puur belastingtechnische redenen. Er hoefde dan namelijk geen invoerrechten te worden betaald over deze, voor Nederlandse begrippen toch al dure tanks. De mobilisatiecomplexen in Nederland waar de Leo II werd opgeslagen ten behoeve van de mobilisabele eenheden werden tot exclusieve belasting zones verklaard. Hierdoor mochten deze tanks niet buiten de hekken komen en moesten zij hun onderhoudsrondjes op het asfalt binnen de hekken rijden.<\/p>\n\n\n\n

Binnen de hekken blijven was niet altijd eenvoudig. Toen de eerste Leopardtank voor 103 Verkenningsbataljon in 1970 in Seedorf arriveerde wilde de toenmalige bataljonscommandant per s\u00e9 met de eerste tank de kazerne binnen rijden. Bij het naderen van de poort gaf hij nog eens goed gas, niet wetend dat met een hogere snelheid de automatische versnellingsbak opschakelde en dat daarmee ook de draaicirkel werd vergroot. Het gevolg was dat de overste wel heel letterlijk door de poort reed: er was weinig van over. (Reunieboek 103 Verkbat pagina 68<\/a>)<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

In 2011 werd besloten de tanks geheel uit de bewapening te nemen, m.u.v. 18 stuks die werden overgedragen aan Duitsland en die een Nederlandse bemanning kregen. Zo werd beoogd de Nederlandse ervaring met tanks in stand te houden.<\/p>\n\n\n\n

Nadat in de jaren \u201890 van de vorige eeuw de M113 serie langzaam aan te oud en te onderhoudsintensief werd, moest een tussen oplossing worden bedacht voordat een nieuw type voertuig voor de verkenningseenheden ter beschikking zou komen. De Infanterie was toen uitgerust met de YPR 765. Een hele familie gebaseerd op eenzelfde chassis. Er bestonden verschillende uitvoeringen: voor de infanterie met een 25 mm boordkanon, gewondentransport, commandovoering, vracht en berging Kortom, deze familie was zeer flexibel. Als logische tussen oplossing werd gekozen om de versleten M113 serie bij de verkenningseenheden te vervangen door de YPR 765 met 25mm boordkanon. In die tijd was ook al een project gestart voor de vervanging van de pantservoertuigen M577 en YPR. Dit project omvatte de vervanging van de gehele vloot van deze voertuigen. Deze types waren aan het einde van hun technische en operationele levensduur en vertoonden tekortkomingen op vele gebieden. Zij zouden worden vervangen door een mix van een klein pantserwielvoertuig, een infanteriegevechtsvoertuig en een groot pantserwielvoertuig.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a>
Fennek in Afghanistan<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
Een verkenner van 43BVE met een Raven UAV<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
YPR 765 bij 103 Verkbat<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Het Fennek Licht Verkennings- en Bewakingsvoertuig (LVB) is in de jaren negentig van de vorige eeuw ontwikkeld als vervanger van onder meer de verkenningsvoertuigen M113 C&V en de Landrover 7,5 kN. De ontwikkeling van de LVB-voertuigen is als binationaal project uitgevoerd samen met Duitsland. Tijdens de gecombineerde voorstudie- en studiefase van het project \u00abVervanging pantservoertuigen M577 en YPR\u00bb, in de periode 1997\u20132000, werd duidelijk dat de Fennek LVB, waarvan de ontwikkeling toen al nagenoeg was voltooid, voldeed aan de eisen van het kleine pantserwielvoertuig. Uit overwegingen van doelmatigheid en standaardisatie is ervoor gekozen de behoefte aan een klein pantserwielvoertuig te vervullen met de Fennek in twee nieuwe varianten: de Medium Range Anti Tank (MRAT) en Algemene Dienst (AD). Nederland en Duitsland hebben vervolgens in 2001 samen \u00e9\u00e9n contract gesloten met de \u2018<\/em>Arbeitsgemeinschaft<\/em>Krauss Maffei Wegmann \u2013 Special Products\u2019<\/em>voor de productie van alle Nederlandse en Duitse Fennek-varianten. Nederland heeft 410 Fennek-voertuigen besteld (202 LVB-voertuigen, 130 MRAT en 78 AD) en Duitsland 202 LVB-voertuigen.<\/p>\n\n\n\n

Voortschrijdend inzicht, veranderende operationele omstandigheden en nieuwere technieken maken dat ook verkenning voortdurend moet moderniseren. De \u2018eye-ball\u2019 Mk1 methode, het blote oog, voldoet niet meer in de 21e<\/sup> eeuw. Waarnemingsmiddelen beperken zich niet meer tot datgene wat wij fysiek kunnen waarnemen. Andere spectra, Infra-rood, warmte beeld, zijn inmiddels toegevoegd aan ons waarnemingsvermogen. Verder gaande robotisering heeft weer nieuwe mogelijkheden geopend. Zo heeft de Unmanned Arial Vehicle (UAV) zijn intrede gedaan. In de volksmond een \u2018drone\u2019. Het is een vliegend platform dat op afstand bestuurd, dus onbemand, kan worden uitgerust met dag en nachtcamera\u2019s en tot op zekere hoogte ook dienst kan doen als afvuurplatform voor geleide bommen en raketten. Eerst kwam de Sperwer bij de Koninklijke Landmacht in gebruik. Deze was primair als doelopsporingsmiddel voor de artillerie bedoeld. Maar werd in 2005 ingedeeld bij de verkenningseenheden. De sperwer was nog vrij groot met een omvangrijke lanceer installatie en werd in 2011 buiten gebruik gesteld. Voor de tijdige inzet van eenheden die snel inlichtingen nodig hebben werd in 2001 een nieuwe UAV aangeschaft: de \u2018Raven\u2019. Maar ook de Raven kende haar beperkingen en vandaar dat voor langdurigere observaties en verkenningen vanuit de lucht in 2012 door Nederland het Scan Eagle systeem werd aangeschaft. <\/p>\n\n\n\n

Naast deze onbemande luchtvaartuigen zal robotisering ook zeker leiden tot op afstand bestuurbare voertuigjes. Platformen<\/a> die uitgerust kunnen worden met een grote diversiteit aan waarnemingsmiddelen. Zo heeft het begrip mechanisatie een nieuwe dimensie gekregen. En ook deze mechanisatie en verdere modernisering van de verkenningseenheden zal nooit zijn afgerond. Er zullen altijd nieuwe mogelijkheden ontstaan en dit hoofdstuk is dus  eigenlijk niet af te sluiten.<\/p>\n\n\n\n

Website artikel<\/a> over Amersfoort en de cavalerie<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Regimentsboek Huzaren van Boreel Negen dagen voor de Duitse inval in mei 1940, werd het Nederlandse leger nog gereorganiseerd. Voor de cavalerie betekende dit dat vrijwel alle paarden verdwenen en de fiets werd ge\u00efntroduceerd. Dit voorzichtige begin van mechanisatie werd tijdens de oorlog\u2013 althans op papier \u2013 voortgezet. De plannen betroffen slechts enige hoofdlijnen. Er … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[30],"tags":[],"class_list":["post-62053","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62053","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=62053"}],"version-history":[{"count":32,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62053\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":62256,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62053\/revisions\/62256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=62053"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=62053"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/huzarenvanboreel.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=62053"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}