Huzarenstukje op Familiebegraafplaats “de Kikvorsch” in Velsen-Zuid.
Door Luitenant-kolonel bd Jhr Jaap Boreel; regimentsarts
Ergens op een beschut plekje aan de rand van de Kennemerduinen staan tussen het struweel enkele oude grijsmarmeren grafzerken. Achter een monumentale gietijzeren toegangspoort ligt hier de eeuwenoude privé begraafplaats van de familie Boreel. Een prachtig stil plekje, mooi verscholen tussen bomen, waar je meerdere keren langs kunt rijden zonder de begraafplaats op te merken. Diverse telgen uit dit geslacht vonden hier hun laatste rustplaats.
Op wat fluitende vogeltjes en ruisende boomtakken na, heerst er een serene rust in dit mooie stukje natuur. Totdat er plotseling trompetgeschal klinkt.
Rondom één van de graven, het graf van Willem François Boreel (1775-1851), oprichter van de “Huzaren van Boreel”, staan enkele geuniformeerde heren in de houding en brengen een ere-saluut.
Een huzaar-trompetter blaast het “signaal-taptoe” en even later schalt ook het Wilhelmus door het bos.
De huidige Regimentscommandant, de Kolonel der Huzaren Hans van Dalen, overhandigde in 2021 een exemplaar van het nieuwe geschiedsboek van het regiment en legt na een korte toespraak, samen met Luitenant-kolonel der Huzaren (bd) Jonkheer Jaap Boreel, namens het Regiment een bloemstuk bij het graf.
Jaap en zijn overige aanwezige neven, Jonkheer Lucas Boreel en Jonkheer Freddie Boreel, zijn verre nazaten van de illustere oprichter van de Huzaren van Boreel. “Dit is een unieke gebeurtenis en hier wordt geschiedenis geschreven, want nooit eerder kreeg Willem François Boreel op deze plek een dergelijk militair eerbetoon”, aldus Jaap.
Aan het einde van de ceremonie wordt door alle aanwezigen nog een toast uitgebracht op de eeuwenoude band tussen het Regiment en de Familie en wordt, hoe kan ‘t ook anders, uit volle borst de “Boreel-mars” gezongen.
Ook dit doet het vrolijke vogelgekwetter weer even kort verstommen, waarna de serene rust over deze eeuwenoude begraafplaats snel terugkeert.
Over Willem François Boreel:
Willem François, kreeg in 1813 de opdracht van de toen kersverse Koning Willem-1, om een regiment huzaren op te richten, dat later de naam “Huzaren van Boreel” kreeg.
Twee jaar later voerde hij zijn regiment aan in de veldslagen bij Quatre Bras en Waterloo (1815) en hielp daarmee het leger van Napoleon definitief te verslaan.
Hij werd hiervoor onderscheiden met de Militaire Willemsorde 3e klasse.
Later nam Willem Francois deel aan de 10-daagse veldtocht (1830) en schopte het uiteindelijk als Generaal-majoor tot Opperbevelhebber der Cavalerie.
Na zijn militaire carriere werd hij Opperstalmeester en later Grootmeester aan het Hof van Koning Willem-2 en later aan het hof van Koning Willem-3.