
CHAUKEN!!!
43 Brigade Verkennings Eskadron heeft weer een tweede peloton, met eigen identiteit, de “Chauken”.
Lees het verhaal achter de naam en het logo van dit peloton:
De wederkomst van een Germaanse stam en het Tweede Verkenningspeloton
75 n. Chr., Rome
Als edelste stam onder de Germanen handhaven ze hun grootheid bij voorkeur door rechtvaardig optreden. Zonder inhaligheid, zonder machtsvertoon leven zij in alle rust op zichzelf: ze beginnen geen oorlogen, richten geen verwoestingen aan door roof- en plundertochten. Het beste bewijs van hun kwaliteit en kracht is wel dat ze hun superioriteit niet danken aan agressie. Niettemin heeft iedereen er wapens bij de hand, en indien nodig staat er een leger met veel manschappen en paarden. In vredestijd is hun reputatie dezelfde als in oorlogstijd (Tacitus, 2015, pp. 58, 59).
Het blokcitaat van de bovenstaande alinea komt uit het boek ‘In moerassen & donkere wouden’ van de Romeinse historicus Publius Cornelius Tacitus (ca. 56-117). Tacitus wordt beschouwd als de grootste historicus van de Romeinen. Bij het lezen van de bovenstaande passage lijkt het alsof Tacitus met vooruitziende blik het Regiment Huzaren (Cavalerie) beschreef, dat in 1813 werd opgericht door Jhr. Willem Francois Boreel. Echter, niets is minder waar, Tacitus beschreef in het citaat de Chauken stam, een Germaanse stam die leefde in Noordwest-Duitsland en Noordoost-Nederland.
Zoals benoemd was het niet het doel van Tacitus om ons Regiment te beschrijven, echter, de paralellen liggen wel voor de hand; Verkenners doen hun werk het liefst zonder machtsvertoon en op zichzelf. Daarentegen hebben verkenners altijd de wapens bij de hand, om indien nodig agressief toe te slaan met de beschikbare mankracht en middelen. Bovendien is de reputatie van de Verkenners in vredes- en oorlogstijd hetzelfde, door de hoge norm die gesteld word aan de eenheden van het Regiment Huzaren van Boreel.
Tot slot vermijden Verkenners bij voorkeur het gevecht en richten geen verwoestingen aan door roof- en plundertochten; Mochten de Verkenners wel een rooftocht starten, na bijvoorbeeld een avond in de bar, dan wissen zij uiteraard hun sporen.

Opnieuw operationeel
Het tweede verkenningspeloton is voor het eerst sinds vijf jaar weer operationeel. Onder leiding van de nieuwe Eskadronscommandant van 43 BVE, Maj. Marco, is het de taak van Elnt Jasper en de Wmr1 Wesley om als eerste PC en OPC het peloton weer op te richten. Het doel voor 2023: niveau twee gereed stellen als volwaardig verkenningspeloton, gevuld met drie groepen.
Het tweede verkenningspeloton is in 2018 opgeheven door personeelstekort.
Het toenmalige ‘Wolfpack’ is mede opgericht door Adj. Richard, de huidige Eskadrons Adjudant van 43 BVE.
In het donkere bos nabij het dorp Kalkriese in Noord Duitsland staan verschillende Germaanse stammen schouder aan schouder. Voor het eerst in de geschiedenis zijn zij op grote schaal verenigd met een gemeenschappelijk doel: opstaan tegen de Romeinse onderdrukking. De slag bij Teutoburgerwoud resulteerde in een van de grootste nederlagen die de Romeinen ooit hebben geleden: drie legioenen onder leiding van Generaal Publius Quintilius Varus werden volledig vernietigd (Knoops, 2022).
Zeer waarschijnlijk hebben de Chauken deelgenomen aan de Slag bij Teutoburgerwoud. Dit blijkt uit een bron van de romeinse senator Lucius Cassius Dio, waarin hij beschrijft dat er een gouden Adelaar (de standaard van een Romeins legioen) in het jaar 40 na Chr. Werd teruggevonden in het kamp van de Chauken (Cassius Dio, 165 – 235 na Chr.).
De Chauken waren dus absoluut bereid om de wapens op te nemen wanneer dit benodigd was, dit versterkt het citaat van de historicus Tacitus waarmee dit artikel geopend werd. Verder beschrijft Tacitus (2015, p. 128) hoe de Chauken onder leiding van ene Gannascus de kustlijnen plunderden met lichte schepen en boomstamkano’s. Volgens onderzoek van de Universiteit van Groningen is het echter goed mogelijk dat de plundertochten alleen gericht waren op de Romeinen, en voortkwamen uit verzet (Nieuwhof, A. 2017).

Opwerken
Terugblikkend op het jaar 2023 is de belangrijkste doelstelling van het 2e peloton ‘Chauken’ behaald: niveau twee gereed stellen als volwaardig verkenningspeloton, gevuld met drie groepen. De eerste jaarhelft werd gekenmerkt door de instroom van veel nieuwe, onervaren manschappen. Daarnaast is er op materieel vlak hard gewerkt om alles te tellen, onderhouden en inzetbaar te krijgen. Kortom, een drukke periode voor de kaderleden waarin keihard gewerkt is om het peloton opnieuw op te richten. Het hoogtepunt van de tweede jaarhelft was zonder twijfel de SERE (Survival, Evasion, Resistance & Extraction) oefening Viking Recce in Noorwegen. De eerste generatie Chauken is in het ruige Noorse terrein getest op hun fysieke en mentale weerbaarheid. Het jaar is afgesloten met een niveau drie oefening in Duitsland. Aan deze oefening nam het eerste peloton, terug van hun uitzending naar Litouwen, ook weer deel.
43 BVE neemt deel aan de oefening Saber Strike, onderdeel van de grote NAVO oefening Grand Quadriga. De route richting het startpunt van de oefening leidt ons langs het Teutoburgerwoud. Ruim 2000 jaar geleden waren in het Teutoburgerwoud voor het eerst de Germaanse stammen op grote schaal verenigd. De drie stammen (pelotons) van 43 BVE zijn ook voor het eerst sinds lange tijd weer verenigd onder het vaandel van het Eskadron; De Vikings (1e peloton) en Batavieren (3e peloton) zijn terug van hun uitzending naar Litouwen. De Chauken (2e peloton) zijn na jaren van afwezigheid teruggekeerd van weggeweest en hebben zich definitief gevestigd in het noorden van Nederland.

Logo
Het logo van het 2e peloton beeld een Germaanse krijger van de Chauken stam uit. In een oogopslag lijkt het op een gespierde krijger met lang haar en een speer. Echter, alle elementen van het logo bevatten een diepere symboliek en vereisen daarom verdere uitleg.
Op het hoofd draagt de Chauk een wolvenkop. De wolvenkop heeft een tweevoudige betekenis. Allereerst verwijst de wolvenkop naar de periode waarin het 2e peloton de naam ‘Wolfpack’ droeg;
Een Chauk respecteert de geschiedenis van het Eskadron én peloton, dus draagt hij het verleden letterlijk met zich mee.
Ten tweede droegen Germanen vaak delen van dieren, zoals slagtanden, een huid, of in dit geval een wolvenkop, wanneer zij ten strijde trokken. Het doel hierachter was het imponeren van de vijand (een vorm van psychologische oorlogsvoering). De tweede betekenis achter de wolvenkop duid dan ook op de gevechtsbereidheid van de Chauk.
Naast de wolvenkop heeft de lichaamshouding van de Chauk verdere uitleg nodig. Onder de wolvenkop gaat een krijger schuil; het gezicht van de krijger is op de grond gericht en niet volledig zichtbaar. Ook heeft de Chauk zijn borst vooruit en omklemd hij met zijn gespierde armen een speer en schild. De houding van de Chauk straalt trots uit, zonder daarbij arrogant te zijn. Het gespierde lichaam duid op een harde werker die fysiek fit is.
Doordat het gezicht van de Chauk niet volledig zichtbaar is geeft hij zijn intenties niet prijs; Wat duid op de heimelijke aard van het verkennerswerk.
Tot slot de speer, die dient als bewapening van de Chauk.
De speer is een framea: een Germaanse werpspeer. De Framea werd gebruikt om van afstand een tegenstander uit te schakelen. Een geoefend krijger kon dit geruisloos en vanuit een gedekte positie uitvoeren. De betekenis hierachter is dat een Chauk direct gevechtscontact vermijd, maar als het moet doeltreffend en geruisloos kan toeslaan.
Referenties:
Auteurs: Elnt Jasper en Wmr1 Wesley
Tacitus, P.C. (2015). In moerassen & donkere wouden. Athenaeum – Polak & van Gennep.
Cassius Dio, L. (165 – 235 na Chr.) Roman History 60.8.7.
Knoops, E. (2022, 9 november). De Slag bij Teuroburgerwoud (9 na Chr.). Historiek. Geraadpleegd op 5 april 2024, van https://historiek.net/slag-bij-het-teutoburgerwoud-arminius/69282/.
Nieuwhof, A. (2017). Het imago van de Chauken: Plunderende zeerovers of ondernemende terpbewoners? Archeologie in Nederland, 1(2), 26-33.