Op 20 februari hebben we op begraafplaats De Nieuwe Ooster te Amsterdam een mooi en eervol afscheid genomen van onze kameraad wachtmeester (bd) Stephen Delchot.
Stephen, geboren op 13 oktober 1970 in Paramaribo volgde zijn militaire basisopleiding in Steenwijk voordat hij binnen ons Regiment Huzaren van Boreel zijn plekje verworven had. Op 10 februari 2025 verloor onze kameraad de strijd tegen kanker en overleed in zijn woonplaats Amsterdam.
Een gedreven kerel, goede militair en trotse onderofficier.
De combinatie van een Surinaamse begrafenis en een vleugje militaire input met een militaire draagploeg, die ook de ter aarde lating en erehaag realiseerde, van oud-collega’s van ons regiment maakte het tot een waardig afscheid met een ‘feestelijk’ tintje.
Hij wilde ook graag iets betekenen voor zijn Surinaamse roots vandaar dat hij een fundraising was gestart, maar dat heeft helaas niet meer mogen baten.
Hij had als doel door zijn prognose kanker dat hij zijn laatste wensen wilde vervullen en een “niet opgeven bucketlist” af wilde maken. Dat hield in o.a. te vertrekken naar zijn geboorteland Suriname waar hij die bucketlist wilde afwerken.
Stephen werd uitgezonden op missie met SFOR 2; deze Stabilization Force (11 jun 1997-6 dec 1997) onder bevel bij 42 Tankkbataljon (RHPO). Over deze missie is nog een aardige anekdote bekend:
A-Eskadron 103 Verkenningsbataljon SFOR-2
In 1996 krijgt het, als eerste verkenningseskadron volledig met beroepsmilitairen gevulde, A-eskadron van 103 Verkenningsbataljon te horen dat het eskadron zal worden uitgezonden als het A-Team van 42 (NL)Mechbat voor de rotatie SFOR-2 in het voormalig Joegoslavië. Het eskadron werd daarvoor versterkt met extra logistieke capaciteit; een tankpeloton (2e pel B-Esk 42 Tkbat); een geniepeloton (van 13 Pagncie); een Engels Forward Observation Team (Royal Marines Commando Brigade) en vanwege de verkiezingen gedurende een tweetal periodes een extra peloton van 45 Mariniers (van 11 INFcie). In het totaal een sterkte van 229 militairen.
Deze gevarieerde samenstelling van het eskadron had ook een zeer diverse stroom van bezoekers tot gevolg. Vaak was dat lastig, maar soms bleek bezoek ook nuttig. Zo ook het bezoek van de toenmalige Plaatsvervangend Bevelhebber der Landstrijdkrachten de generaal-majoor der cavalerie Andre Blomjous. Aangekomen op de pelotonsbase wist de kok nog een extraatje bij de lunch te serveren; een bakje patat. De PBLS informeerde bij de kok hoe het kwam dat de friet niet meer warm was waarop de getergde kok aangaf dat het bakken voor zoveel mensen met een huis tuin en keuken friteuse niet meeviel. Een paar weken laten arriveerde er een gigantisch pakket bij het eskadron met daarbij een kaartje van de generaal-majoor Blomjous: “voor de pelotonspost”. De inhoud was een horeca frituurinstallatie. De plaatsing ervan op de pelotonsbase had wel tot gevolg dat de elektra er spontaan mee stopte en een wat zwaardere aggregaat die kant op moest!
Een ander opmerkelijk bezoek was van iemand van de marine die eigenlijk niet kon vertellen wat hij kwam doen maar met duidelijke interesse keek naar het bord ‘Boreel Base. Later werd duidelijk dat dit een marineofficier was, de kapitein-luitenant ter zee arts Jaap Boreel. Hij was op verkenning voor een speciale missie om oorlogsmisdadigers te arresteren en was verrast een ‘Boreel’ eenheid aan te treffen. Daarna is hij nog erg vaak op bezoek gekomen bij tal van bijeenkomsten van ons regiment. Inmiddels heeft hij het zelfs gebracht tot regimentsarts!
Stephen is na SFOR-2 nog een keer op missie geweest (toen als wachtmeester) naar Bosnië met 41 BVE SFOR-11 (4 nov 2001-5 mei 2002) 41 BVE onder bevel bij 42 Painfbat, Regiment Limburgse Jagers). Daarna heeft Stephen in 2006 de militaire dienst verlaten.
Hij kende Peter Heerschop persoonlijk, als leerkracht op zijn school.
Er is een mooi stukje video van na zijn overlijden dat op Radio-1 werd uitgezonden. Een oud klasgenote stuurde een berichtje aan Peter dat hij voor heeft gelezen bij Humberto Tan.
‘Ik ben die klassenfoto van toen gaan zoeken en allerlei herinneringen komen boven. Ik probeer te bedenken wat er van iedereen zou zijn geworden. En ja, daar staat Stephen, met een grote lach. Voor even loop ik weer in gedachten door de gang naar de gymzaal met Stephen achter me: “Wat gaan we doen meester?” En wat ik ook zei, zijn antwoord was altijd: “Te gek man, zin in!”‘, zegt Peter Heerschop bij Humberto Tan.
Mocht u een laatste groet na willen laten in het condoleanceregister, klik dan hier.
U kunt daar ook een video bekijken van de uitvaart plechtigheid..