Musea en verzamelaars, een groep met vrijwel hetzelfde doel waarbij de een vaak subsidie krijgt en de ander niet. Maar beiden zijn geïnteresseerd in de geschiedenis. Wat is het dan mooi als je via een ontmoeting met zo’n verzamelaar weer een stukje van onze Boreel geschiedenis puzzel te weten komt.
Dit keer een regimentsgenoot, een kameraad van George Maduro.
In dit artikel dat met medewerking van Bert-Jan Dierink tot stand is gekomen zetten we de schijnwerper op de klasgenoot op de School Reserve Officieren Cavalerie en kameraad Jonkheer mr. Wiardus Jacob Hendrik Duco Rengers Hora Siccama. Het VOC Mededelingen heeft hier al eerder en vaker aandacht aan besteed. Ook andere media zoals De Stentor gaven aandacht aan de door Bert-Jan verzamelde uniformen en geschiedenis, want zonder het achterliggende verhaal is zo’n atilla jasje natuurlijk ook “maar een atilla jasje”. Wiardus werd ook genoemd in het document van de VOC waarin alle omgekomen cavaleristen genoemd werden. Op pagina 24 vinden we George Maduro en op pagina 33 staat Wiardus Rengers Hora Siccama hierin genoemd.
Jhr. mr. Wiardus Jacob Hendrik Duco Rengers Hora Siccama (1916-1945) werd geboren op 15 maart 1916 te Düsseldorf.
Hij studeerde rechten aan de universiteit van Utrecht. Op 5 oktober 1936 begint hij aan zijn dienstplicht hij wordt opgeroepen om deel te nemen aan de 20ste cursus bij de School Reserve Officieren Cavalerie (SROC), van oktober 1936 tot juli 1937.
Daarna zullen hij en zijn 25 medeleerlingen drie maanden doorbrengen als pelotonscommandanten. Een van die medeleerlingen is George Maduro. Die in tenminste een van zijn 46 brieven die hij tijdens zijn diensttijd schreef naar huis over Rengers Hora Siccama verteld.
Na een feest- en excursieweek gaan de eenentwintig nieuwbakken kornetten naar hun verschillende regimenten, waar zij de komende drie maanden het echte legerleven zullen meemaken.
Maduro en Wiardus Rengers Hora Siccama gaan naar het 4de Half-Regiment in Deventer.
Hun taak is om de huzaren die opkomen voor hun herhalingsplicht, klaar te stomen om deel te nemen aan de grote manoeuvres. Het valt ze niet mee.
Op 9 september schrijft Maduro:
“Vanmorgen is de herhalingslichting opgekomen en U kunt zich geen flauw idee ervan vormen, wat Siccama en ik vandaag hebben moeten werken. Voor al die menschen kleeren, wapens enz. ontvangen en uitdeelen, paarden harnaschementen overnemen, menschen naar de dokter sturen, en dat met een ongeoefend, ongedisciplineerd zootje, want dat zijn deze herhalingspummels, die 3 jaar geleden het laatst gediend hebben“. De twee weken, die voor de boeg liggen, zullen voor Siccama en mij (Groepscommandanten van het 1ste Peloton) geen pretje zijn. Onze pelotonscommandant is […] niet al te kundig, […] zoodat wij feitelijk de commandanten van het peloton zijn en voor alles en nog eens alles moeten zorgen. We gaan woensdag a.s. 15 Sept. voor 8 dagen op manoeuvre met ± 36 herhalingsmenschen te paard“.
Op 1 december 1939 word hij tegelijk met Maduro bevordert tot 2e luitenant.
Tijdens de Mobilisatie van 1939-1940 word Rengers Hora Siccema ingedeeld bij het 4e eskadron van het 5e regiment huzaren [aldus een stukje vastgelegde krijgsgeschiedenis over de meidagen van 1940] wat als garnizoensstad Harderwijk had.
In van nacht van 9 op 10 mei 1940 krijgen ze het bericht om stelling in te nemen bij Putten. Later die dag krijgen ze het bevel de haven van Nijkerk te bewaken en op 12 mei kregen ze het bevel terug te trekken naar kasteel Haarzuilens. Waar ze te horen kregen dat Nederland heeft gecapituleerd.
Op 30 september 1944 is Rengers Hora Siccema weer in Putten nu met 7 andere verzetsmannen. Ze plegen een aanslag op een auto met daarin 4 Duitse militairen. De gevolgen voor deze aanslag zijn verschrikkelijk voor Putten. Uiteindelijk kost het 552 manen hun leven…. Bekijk ook deze bijbehorende video
Op 9 november worden Van Geen en zijn vriend Wiardus Rengers Hora Siccama – tevens verloofde van zus Cocky – gearresteerd, omdat ze zich niet hebben gemeld voor de Arbeitseinsatz. Ze belanden in kamp Amersfoort, maar op 31 januari 1945 worden ze samen voor verhoor teruggehaald naar de Willem III-kazerne in Apeldoorn.
Door het doorslaan van verzetsstrijder Luther Kortlang uit Ermelo begrijpt de SD dat er piloten ondergedoken hebben gezeten op Huize Bijstein en dat de beide mannen meer op hun kerfstok hebben dan aanvankelijk gedacht. De jongens proberen onderweg naar de kazerne uit de auto te ontsnappen. Er ontstaat een gevecht met de SD’ers die hen bewaken, waarbij Wiardus zwaar gewond raakt en overleed na aankomst in het ziekenhuis van Apeldoorn. Hij werd aanvankelijk begraven op 6 februari te Ugchelen, maar later in 1976 herbegraven in Loenen (Gld.) Vak D grafnummer 389. Bert-Jan heeft twee uniformjassen die toebehoorden aan Wiardus en heeft het graf geadopteerd waar hij enkele keren per jaar bloemen legt. Bert-Jan heeft naast zijn kleine museum ook geregeld de pen vast om zijn kennis te delen.
Gerelateerde artikelen: