Het Regiment Huzaren van Boreel is trots wederom een Ridder in haar gelederen te hebben.

Luitenant-kolonel bd. Erwin Vonk, oud leerling SROC en eskadronscommandant bij 103 Verkenningsbataljon, mocht vandaag een Koninklijke Onderscheiding ontvangen voor zijn verdienste voor maatschappij en Cavalerie en werd Ridder in de Orde van Oranje-Nassau “voor verdiensten op het terrein van o.a. militair erfgoed, veteranen en woningbeheer” aldus de Staatscourant.

De overste Vonk is en was buiten zijn werk binnen de Cavalerie in het algemeen en het Regiment in het bijzonder ook actief in diverse gremia; zoals redactielid van ons eigen Regimentsboek, bestuurslid binnen het Cavaleriemuseum en Nationaal Militair Museum en de Stichting “De Armen de Poth” in Amersfoort… en we zijn er zeker nog enkele vergeten.

Namens alle collega’s binnen het Regiment: Van harte gefeliciteerd!

Wie is Jan Pol?

Ik ben in 1973 opgekomen als Dienstplichtig marechaussee bij de Kmar en een aantal maanden later overgegaan naar beroeps. Na een plaatsing in Den Haag moest er op een gegeven ogenblik de keuze gemaakt worden: blijven of overstappen naar de Koninklijke Landmacht. Het laatste heb ik gekozen en na 6 maanden Koninklijke Militaire School (KMS) in Weert met aansluitend 15 maanden Schooleskadron Beroeps Opleidingen Cavalerie (SBOC) Amersfoort, vervolgens geplaatst bij 41 Zelfstandig Verkenningseskadron (ZVE) in Seedorf, Duitsland.

Na eerst “2e beroeps” in een verkenningspeloton te zijn geweest, vervolgens de functie van Pelotonscommandant (PC) – mortierpeloton. Tijdens die functie hoofdzakelijk bezig geweest met de Boeselager training en Wedstrijden. 41 ZVE scoorde daar als beste team, samen met het team van 103 VerkBat. Helaas werd het ZVE opgeheven en ging deze over in een Brigade Verkenningspeloton (BVP).
Geplaatst bij B-Eskadron van 103 Verkbat, weer in de functie PC-Mortierpeloton. Dat gaf de ruimte om nogmaals 2x deel uit te maken van de trainingen voor de Boeselager-wedstrijden. De laatste keer heb ik wel alle operationele oefeningen meegedraaid wat tot gevolg had dat ik na verloop van tijd conditioneel achter ging lopen. In de periode daarvoor had ik inmiddels de beschikking over een videocamera en met toestemming van de commandanten het leven van de militair en die met name van 103 VerkBat te filmen.

In 1985 opvolgend pelotonscommandant (OPC) geworden bij 1e Pel Bravo-Esk en vanaf 1987 geplaatst in Amersfoort bij KSE, KaderSchool Eskadron. Aansluitend voor 1 jaar geplaatst bij de sectie 3 van het toenmalige OCC.

Na een fabriekscursus FM9000 in Huizen bij Holland Signaal, als “Owi-verbindingen” geholpen met de instroom van het toen nieuwe radiosysteem bij de 41e Lichte Brigade die in Seedorf geplaatst was.
Na de functie van Eskadronsopperwachtmeester van het Staf- en Stafverzorgingseskadron (SSVEsk) 103 Verkbat in 2000 terug naar Amersfoort en geplaatst bij het Kenniscentrum.

In februari 2008 met FLO en aansluitend nog 2 jaar als burger op dezelfde functie.

Ik kijk terug op een mooie diensttijd, collegialiteit, betrokkenheid en inzet voor de organisatie is wat ik al die jaren heb getracht een inhoud te geven en in mijn omgeving is dat ook wat ik al die jaren heb gezien.

Collega’s: Bedankt!

Boreel!!!

Op zaterdag 6 april was weer onze traditionele voorjaarsactiviteit van de Vereniging Huzaren van Boreel. Deze keer in Lelystad, er waren 37 leden en partners op komen draven om zich aan een vette 1814 kruitdamp na een kanons- of muskettenschot tegoed te doen.
Want al in 1814, kort na de oprichting van het Regiment, waren het onze huzaren die in de slag tegen de Franse keizer de beslissende aanvulling waren om samen met de Britten Napoleon Bonaparte voorgoed te verdrijven. Stel je eens voor dat we ook nog de kanonnen en de musketten hadden moeten bedienen; dan waren we veel personeel tekort gekomen (maar dan had deze oorlog wellicht iets korter geduurd!) In 1825 overigens waren onze huzaren van het Regiment No 6. inmiddels wel met musketgeweren uitgerust; we moesten immers de orde bewaren en die Fransoos buiten houden.

Deze regimentsgenoten die nu wel eens zelf een kanon of zwartkruit-wapen wilden afvuren werden na het ontvangst met een kop koffie of thee en cake met een korte inleiding welkom geheten door Ruud Kok, lid van het bestuur van de Vereniging Huzaren van Boreel.
Aangezien onze voorzitter VHvB, Ben Doomernik, met zijn zoon Frank wettig afwezig waren i.v.m. verplichtingen elders, vatte menig deelnemer weer moed om zelf eens voor de winst te gaan. (Frank had nl. al 2 keer gewonnen…)

Er werd gestart met een kenningsmakingronde historische voorlaadgeweren op 25 mter afstand, waarbij de schutter zelf onder instructie van de begeleider het wapen mocht laden met kruit en loden kogel.

Aansluitend werd, zonder competitie element, overgegaan naar de hoofdattractie van de dag: het mini-kanon schieten. Nou ja, mini…., te oordelen naar de immense dreunen (serviesgoed stond te rinkelen op tafel in het naastgelegen restaurantgedeelte), mondingsvlammen en kruitdampen leek het soms meer op een tafereel dat Waterloo niet had misstaan. Hierbij werd geschoten op 25 meter met een viertal kanonnen van 18 t/m 32 mm.
Onder deskundige begeleiding mochten ook hier de deelnemers zelf het kanon laden, loden kogel inbrengen, het stuk op het doel richten, het lont in het zundgat plaatsen en vervolgens op commando aansteken. Als bijna volleerde kanonniers wisten meerdere schutters de roos heel aardig te raken.

Na een meer dan uitgebreide en heerlijk lopend buffet was het tijd voor de echte competitie: schieten met een .22LR geweer op in totaal 9 omklappende steelplates, op 15 meter afstand. Daarbij moest elke patroon telkens handmatig in de kamer van de loop moest worden gebracht (en dat was best nog wel een uitdaging/frustratie voor meerdere deelnemers).
Wie als eerste 5 steel plates had omgeschoten was winnaar, in 2 gevallen moest een shoot-out er aan te pas komen omdat beide deelnemers door missers gelijk waren geëindigd.

Nadat via een afvalsysteem uiteindelijk slechts 3 schutters waren overgebleven, waaronder onze RC, vond de finale slag plaats:

Met 2 historische jachtgeweren met loodhagelpatronen op dezelfde afstand de meeste steelplates omschieten in de kortst mogelijk tijd. Toen de kruitdampen uiteindelijk waren opgetrokken bleek dat de ‘eeuwige runner-up´, kolonel Hans van Dalen, met 1 seconde voorsprong op de nummer 2, de hoofdprijs eindelijk in de wacht sleepte. En daarbij zijn trauma, zoals hij het zelf uitdrukte, eindelijk achter zich kon laten !

Onze RC had de dag van zijn leven vandaag in Lelystad.
Geen Nationaal kampioen, geen Olympisch kampioen maar Boreel kampioen!

De overige bekers waren voor de nummers 2 en 3, resp. Jay Dusseljee en Rens Warendorp. Chapeau mannen !!

Zoals de RC zelf al zei:”Eindelijk, eindelijk, eindelijk. Een nationaal trauma is voorbij. Na vier keer tweede geworden te zijn, heb ik vandaag de eerste plaats behaald bij het Boreel kampioenschap schieten. Het waren deze keer wel veel oude wapens, misschien dat dat de reden was, want ik had de snelste tijd en 0 missers. Misschien moet ik mijn pensioen maar een paar jaar opschuiven… Goed georganiseerde dag door de vereniging Regiment Huzaren van Boreel en een speciaal woord van dank voor Ruud Kok.”

Ook de webshopbeheerder deed in de pauzemomenten goede zaken met de verkoop van diverse uitgestalde Boreel artikelen.

Na afloop van de prijsuitreiking, waarbij onze RC in zijn overwinningsroes nog riep dat hij voor iedereen een rondje gaf (en zeer gewaardeerd uiteraard), was er nog een gezellige nazit in het heerlijke voorjaarszonnetje op het terras, onder genot van een overheerlijke grote bowl met pittige kipstukjes.

Al met al een erg leuke dag en goed georganiseerde dag door de Vereniging Regiment Huzaren van Boreel en een speciaal woord van dank voor Ruud Kok, en last but not least ook voor alle vrijwilligers / koks van SV de Treffers die deze dag mogelijk hebben gemaakt.

“We gaan bij SV de Treffers zeker nog een keer terugkomen…” aldus Ruud.

Bijgaand de fotoreportage van een geslaagde dag, beschikbaar gesteld door: Hans van Dalen, Alfred Basten, Bas Kuijsten en Edwin Keur die ook video’s hebben gestuurd.

Met hier en daar wat gestegen bloeddruk maar zonder persoonlijke ongelukken is de dag afgesloten onder genot van een drankje.

De volgende activiteit waar ook U aan deel kunt nemen is de Herdenking voor onze Cavalerie gevallen kameraden op de Bernhardkazerne in Amersfoort op 26 april a.s. U dient zich hiervoor vooraf op te geven. Deelname is gratis.

Lees verder