2024 is ten einde. Geen best jaar. Een jaar waarin oorlogen escaleerden. Een jaar waarin nieuwe oorlogstechnologieën werden gebruikt. Een jaar waarin ‘regime change’ plaatsvonden. Sommigen op democratische wijze, sommigen met geweld. Een jaar waarin onze Nederlandse straten etnischen crimineel geweld kenden. Een jaar waarin politici het antwoord niet wisten of terug moesten komen op gedane verkiezingsbeloften. Een jaar met stijgende prijzen. Een jaar met stijgende uitval door psychische problemen. Een jaar met tekorten in alle overheidssectoren. Een jaar met natuurrampen.
Het jaar wat voor ons ligt wordt ook geen gemakkelijk jaar. De oorlogen zijn nog niet ten einde. Grote maatschappelijke problemen vragen om een oplossing. Oplossingen die we vandaag nodig hebben en niet pas morgen. Oplossingen die ons aller inspanning vragen.
Maar er is hoop, zoals mensen die om elkaar geven. Die hulp brengen in getroffen gebieden. Die hun uiterste best doen om hun omgeving beter te maken. Die zich blijven inzetten voor verbeteringen en oplossingen. Die geest en lichaam inzetten voor hulpbehoevende mensen. Die natuurbeschermingsprojecten opzetten. Die jeugdinitiatieven opzetten. Die zaken bespreekbaar maken. Die bureninitiatieven opzetten.
Ook wij belichamen die hoop. Wij zetten ons als militairen, oud-militairen, burgers, veteranen, vrienden of belangstellenden van het Regiment Huzaren van Boreel in voor onze omgeving en voor onze medemens. Op vele manieren. Door keihard te trainen, door onze omgeving aan te sporen. Door het voorbeeld te zijn. Door initiatieven te ontplooien. Door vol te houden. Door offers te brengen. Door fouten niet af te straffen, maar door ervan te leren. Door een glimlach te geven aan onze omgeving. Dat hebben we als Regiment-eenheden gedaan door onze uitzendingen, oefeningen, trainingen, schietseries, opleidingen, ceremoniën, recepties, bezoeken en vele, vele andere activiteiten.
Eveneens belangrijk om te beseffen is het feit dat wij ook landgenoten en Regimentsgenoten in diverse missiegebieden hebben werken. Die brengen persoonlijke offers voor vrede en veiligheid, ver van huis en gezin onder soms zware fysieke en psychische omstandigheden. Zij verdienen onze aandacht, onze steun, onze warmte. We moeten hun inzet eren door het werk wat voor ons ligt af te maken en te volbrengen. In uniform of buiten uniform. In ons werk en in ons privéleven.
Niet alleen vanwege het afgelopen zware jaar, maar meer nog vanwege de uitdagingen die voor ons liggen doe ik beroep op ons Regimentsgevoel. Een Regimentsgevoel wat garant staat voor inzet, betrokkenheid, kameraadschap maar vooral toewijding en volharding. Zodat de wereld morgen een stukje beter is dan vandaag.
Onze Regimentsspreuk is niet voor niets: ‘Summis ViribusVictor’ (met de inzet van alle krachten overwin ik).
Dank u wel voor alle inspanningen en betrokkenheid.
Ik wens u allen een prettige, gezonde en ‘warme’ dagen toe.
Rond de Standaard, voor het Regiment… BOREEL!
Kolonel J.A. van Dalen
RC RHB
