Vanavond was het traditionele kerstdiner bij de kameraden van 42BVE.
De karwartsdrager heeft bij deze gelegenheid zijn functie overgedragen omdat hij een ander pad in zijn carrière gaat volgen.
Ook zijn er een drietal landmacht medailles en TB’s uitgereikt door commandant 42BVE, majoor Remy Vlake.
Zoals altijd een geweldige avond. Waarbij de gevleugelde uitspraak dit jaar “is de paus katkoliek?” was.
Komende tijd gaat het eskadron genieten van een welverdiend kerstverlof.
Foto’s: Regimentsoog
2024 is ten einde. Geen best jaar. Een jaar waarin oorlogen escaleerden. Een jaar waarin nieuwe oorlogstechnologieën werden gebruikt. Een jaar waarin ‘regime change’ plaatsvonden. Sommigen op democratische wijze, sommigen met geweld. Een jaar waarin onze Nederlandse straten etnischen crimineel geweld kenden. Een jaar waarin politici het antwoord niet wisten of terug moesten komen op gedane verkiezingsbeloften. Een jaar met stijgende prijzen. Een jaar met stijgende uitval door psychische problemen. Een jaar met tekorten in alle overheidssectoren. Een jaar met natuurrampen.
Het jaar wat voor ons ligt wordt ook geen gemakkelijk jaar. De oorlogen zijn nog niet ten einde. Grote maatschappelijke problemen vragen om een oplossing. Oplossingen die we vandaag nodig hebben en niet pas morgen. Oplossingen die ons aller inspanning vragen.
Maar er is hoop, zoals mensen die om elkaar geven. Die hulp brengen in getroffen gebieden. Die hun uiterste best doen om hun omgeving beter te maken. Die zich blijven inzetten voor verbeteringen en oplossingen. Die geest en lichaam inzetten voor hulpbehoevende mensen. Die natuurbeschermingsprojecten opzetten. Die jeugdinitiatieven opzetten. Die zaken bespreekbaar maken. Die bureninitiatieven opzetten.
Ook wij belichamen die hoop. Wij zetten ons als militairen, oud-militairen, burgers, veteranen, vrienden of belangstellenden van het Regiment Huzaren van Boreel in voor onze omgeving en voor onze medemens. Op vele manieren. Door keihard te trainen, door onze omgeving aan te sporen. Door het voorbeeld te zijn. Door initiatieven te ontplooien. Door vol te houden. Door offers te brengen. Door fouten niet af te straffen, maar door ervan te leren. Door een glimlach te geven aan onze omgeving. Dat hebben we als Regiment-eenheden gedaan door onze uitzendingen, oefeningen, trainingen, schietseries, opleidingen, ceremoniën, recepties, bezoeken en vele, vele andere activiteiten.
Eveneens belangrijk om te beseffen is het feit dat wij ook landgenoten en Regimentsgenoten in diverse missiegebieden hebben werken. Die brengen persoonlijke offers voor vrede en veiligheid, ver van huis en gezin onder soms zware fysieke en psychische omstandigheden. Zij verdienen onze aandacht, onze steun, onze warmte. We moeten hun inzet eren door het werk wat voor ons ligt af te maken en te volbrengen. In uniform of buiten uniform. In ons werk en in ons privéleven.
Niet alleen vanwege het afgelopen zware jaar, maar meer nog vanwege de uitdagingen die voor ons liggen doe ik beroep op ons Regimentsgevoel. Een Regimentsgevoel wat garant staat voor inzet, betrokkenheid, kameraadschap maar vooral toewijding en volharding. Zodat de wereld morgen een stukje beter is dan vandaag.
Onze Regimentsspreuk is niet voor niets: ‘Summis ViribusVictor’ (met de inzet van alle krachten overwin ik).
Dank u wel voor alle inspanningen en betrokkenheid.
Ik wens u allen een prettige, gezonde en ‘warme’ dagen toe.
Rond de Standaard, voor het Regiment… BOREEL!
Kolonel J.A. van Dalen
RC RHB
Van uw Regimentsadjudant
Regimentsgenoten,
Op 21 november 2024 heb ik de functie van Regimentsadjudant (RA) overgenomen van de adjudant Johan de Jongh, in deze uitgave wil ik mij graag even voorstellen.
Mijn naam is Auke Posthumus, ik ben 52 jaar en woon in Drachten. Sinds 2001 getrouwd met Ellen en samen hebben we een dochter. Mijn hobby’ s zijn motor rijden en op senioren niveau voetbal ik nog wat, waarbij de 3e helft mijn voorkeur geniet.
Op dit moment ben ik Eskadronsadjudant bij 11Brigade Verkenningseskadron en deze functie (nu 4,5 jaar) combineer ik de komende periode met de RA functie tot zomer 2025
In maart 1993 ben ik bij Defensie begonnen, als infanterist opgekomen bij de Luchtmobiele brigade in Schaarsbergen. Daar ben ik als startend militair met rode baret gevormd. Spoedig zat ik met de eenheid een half jaar in de enclave Srebrenica (1994) En anderhalf jaar later nogmaals een tour van 6mnd met de 120mm mortieren LMB in voormalig Yugoslavia omgeving Jezero /Jaice (1996) Een bijzondere en hectische tijd maar dat heeft mij wel gebracht waar ik nu sta. Ik moest keuzes maken m.b.t. beroepsbeeld, politie agent worden of militair blijven. Maar wat dan? infanterist blijven? Of totaal wat anders? Veel informatie was er in die tijd niet, geen banenwinkels en zeker geen algemene info op internet. Internet? wat was dat? Niet in Friesland in ieder geval! Ik besloot over te stappen naar de Cavalerie Verkenning, verkenner wilde ik worden Ik was namelijk bijgepraat door mijn toenmalige PC infanterie. Een goed verhaal! Dat bepaalde uiteindelijk mijn loopbaan spoor. Na mijn KMS periode in Weert en VTO in Amersfoort (Tk / verk opgeleid) werd ik in december 1998 geplaats bij het A-eskadron van 103 Verkenningsbataljon in het Duitse Seedorf. Vanaf die tijd heb ik onafgebroken gediend bij het Regiment Huzaren van Boreel. Door mijn lange tijd en vele functies binnen het Regiment is het voor mij een eer om uw RA te mogen zijn en van dit mooie Regiment.
Mijn Cavalerie verkenning geëigende functies heb ik vervuld bij het
A-eskadron van 103 Verkenningsbataljon, 43 Brigade Verkenningseskadron en 11 Brigade Verkenningseskadron. Met alle eenheden ben ik wel een keer op pad geweest voor missies of inzet in het buitenland.
Daarnaast heb ik nog gewerkt bij de brigadestaf (43Mechbrig) en een tweetal instructie functies vervuld. Vanaf 1 juni 2025 wordt ik geplaatst bij de Instructie Groep ISR van het LTC te Amersfoort waar ik de tijd en ruimte krijg om als Regiments adjudant Regiments zaken op te pakken in de breedste zin van het woord.
Ik zal zowel de rode als zwarte baret gaan dragen e.e.a. afhankelijk van de activiteit en de bijeenkomst. Ons Regiment bestaat namelijk sinds 2017 uit rode en zwarte baretten met Sint Joris embleem en dat blijf ik uitdragen…. Boreel !
Vrijheid als RA in mijn functie bij het LTC is ook wel nodig, zeker omdat wij overal in het land verkenners hebben zitten in diverse functies. De bedoeling is dat ik op regelmatige basis de Regiments eenheden kom bezoeken en niet alleen op de kazerne maar zeker ook te velde. Het is mijn wens om bij de diverse certificaat uitreikingen aanwezig te zijn zoals de VTO, FO manschappen, Passing Out, PV, SV en TV. Ook is het belangrijk om Regimentsgenoten die op missie zijn, of langdurig ziek, gepaste aandacht te geven. Maar alles valt en staat met een goede communicatie binnen het Regiment en dat wil zeggen dat wij elkaar op de hoogte moeten houden over wat er allemaal speelt binnen de eskadrons of met Regimentsgenoten die elders binnen de organisatie werkzaam zijn.
Tradities, zeker geen onbelangrijk begrip bij ons Regiment, zijn een wezenlijk onderdeel van onze dagelijkse werkzaamheden. Maar een traditie is pas een traditie als het door een meerderheid wordt gedragen. Daarom vraag ik u, om samen met mij, onze Regiments-tradities uit te dragen.
Uiteraard is het een uitdaging om alles goed te doen en om het iedereen naar de zin te maken, maar weet dat mijn deur altijd voor u open staat en dat ik open sta voor uw commentaar.
Tot slot wil ik nog wel even vermelden dat ik het Regiment niet in mijn eentje kan vertegenwoordigen. Daar heb ik jullie bij nodig. Manschappen, onderofficieren, officieren maar zeker ook onze veteranen en Regiment vrijwilligers.
Samen vormen we het Regiment Huzaren van Boreel, een can-do mentaliteit is daar bij nodig, denken in oplossingen en make things happen.
Voorwaarts !
Uw Regimentsadjudant,
Aooi, (Auke) Posthumus
Bijzondere reünie!!!!
Vandaag was er een bijzondere reünie:
Twintig jaar geleden op 1 december overleed ZKH Prins Bernhard. De Prins had de nadrukkelijke wens om tijdens zijn bijzetting in de grafkelder in de Nieuwe Kerk in Delft gedragen te worden door huzaren van ons Regiment. En zo geschiedde het.
43BVE kreeg de opdracht om een draagploeg te leveren.
Na een intense periode van trainen werd de Prins op 11 december naar zijn laatste rustplaats gedragen door onze Regimentsgenoten van 43BVE met als commandant, destijds, EskOWI Jaap van Schaik.
De wens van de Prins komt voort uit het feit dat zijn eerste beëdiging bij ons mooie Regiment was!
10 jaar geleden was de eerste reünie, vandaag de tweede.
Gisteravond verzamelde de groep zich in Den Haag voor een samenzijn
Vanochtend begon met een ontvangst met koffie waarna de groep een rondleiding kreeg in de kerk.
Speciale gasten waren onze RC, RA, oud RA en commandant 43BVE destijds lkol bd Meino Jongma.
Speciaal voor ons bezoek heeft de gemeente een Boreel blauwe en Cavalerie zilveren kerstboom geplaatst. Dank gemeente Delft voor dit mooie gebaar!
Foto’s: Regimentsoog
CHAUKEN!!!
43 Brigade Verkennings Eskadron heeft weer een tweede peloton, met eigen identiteit, de “Chauken”.
Lees het verhaal achter de naam en het logo van dit peloton:
De wederkomst van een Germaanse stam en het Tweede Verkenningspeloton