KLAPMOK MET THEE – S0 / E87
De koning en de koningin zijn weer samen, het is zelfs een hele familie die weer compleet is. We krijgen namelijk weer tanks! Deborah en Anne-Marij gaan hierover in gesprek met oud Boreel-officier Lkol Bas Schillemans, commandant 414 Tankbataljon en nu commandant van de eFP Battlegroup in Litouwen.
Wat krijgen we er nu precies bij? Wat hebben we eigenlijk aan de tank? Hoe zit het met drones? En hoe zit het ook alweer met dat tafelzilver? Alles komt voorbij.
Voorafgaand aan het Regimentsdiner voor officieren, het Grand Diner de Corps 2024, bestond de gelegenheid voor de deelnemers een bezoek te brengen aan het museum behorende bij het Koninklijk Tehuis voor Oud Militairen te Bronbeek.
Onder begeleiding van onze gids, majoor der cavalerie (bd) Ruud Meijering, oud SROC instructeur, kregen de deelnemers een mooi beeld van de nieuwe expositie die onlangs geheel vernieuwd is. Van een trofeeëngalerij ‘vroeger’ kan nu naar kennis en educatie. De nieuwe tentoonstelling vertelt het complexe verhaal van de Nederlandse koloniale aanwezigheid in Indonesië tussen 1816 en 1962.
De vaste tentoonstelling toonde ons het verhaal van de opkomst en ondergang van Nederland als koloniale mogendheid in Azië. Goed zichtbaar de verschillen tussen de koloniaal en “de lokalen” op de diverse foto’s die door Ruud van interessante achtergrond informatie werden voorzien. De verovering en het bestuur, de samenleving, de oorlogen en de strijd voor onafhankelijkheid. Tot slot ging de tentoonstelling over hoe we in Indonesië en in Nederland terugkijken op deze gedeelde geschiedenis.
Aan de hand van persoonlijke verhalen, diverse objecten, foto’s en video’s en achtergronden werd door Ruud dit stukje Nederlandse geschiedenis verteld. Het museumbezoek werd hierdoor een unieke ervaring waarin verschillende perspectieven bekeken konden worden. Museum Bronbeek daagt namelijk de bezoeker uit om zelf een mening te vormen.
Onze gids heeft overigens ook een eigen YouTube kanaal
Foto’s: regimentswebmaster
Vanavond was het Grand Diner de Corps officieren in de Kumpulan. Voorafgaand hieraan kon men aan een rondleiding in museum Bronbeek deelnemen waarover in een ander artikel op deze website aandacht zal worden besteed.
Zo’n 130 Regimentsgenoten waren naar Arnhem gekomen om de 211e verjaardag van ons mooie Regiment gezamenlijk te vieren.
Onze RC had een 10-tal Indië strijders uitgenodigd om aanwezig te zijn. Hij sprak hen allen toe en dankte hen voor hun inzet destijds. Ook oud RC Nix dankte als zoon van een Indië strijder deze veteranen omdat zij hun jeugd gegeven hadden om hem en zijn generatie een jeugd te geven.
Onze nieuwe RA, Aooi Auke Posthumus (foto), stelde zich voor aan het gezelschap.
Oud RA Aooi Johan de Jongh werd ook nog even in het zonnetje gezet.
RC-RHPCA, kol Teunissen, had oud RC-RHPCA, Lkol bd Corstiaan de Haan bereid gevonden om zijn honneurs waar te nemen en op de samenwerking en gezondheid van beide regimenten een toast uit te brengen.Beide RC-en dronken volgens traditie uit de gezamenlijke beker om de verbonden tussen beide Regimenten te onderstrepen.
Aan de tafels (met dit keer verplichte tafelsetting) kwam het “jonge haar” in gesprek met de gepokt en gemazelde Boreelisten en Indie veteranen; het werden mooie gesprekken over het nu, het ooit en het later. Er kwamen oude en nieuwe vriendschappen en herinneringen op tafel die met een heerlijke Indische maaltijd werd omgeven.
Ook werd een brief vanuit het Regiment voorgelezen die aan ZM De Koning was gezonden; deze brief beantwoord door de secretaris van De Koning werd ook voorgelezen.
Verder werd stilgestaan bij de vele activiteiten die de eenheden dit jaar hebben volbracht, de Indie reis met de kranslegging aldaar en andere herdenkingen dit jaar en niet in de laatste plaats werden de namen genoemd van de regimentsgenoten die ons dit jaar ontvallen waren waaronder twee oud Regimentscommandanten.
BOREEL!!!
Foto’s: RegimentsOog
Bron: Bataljon Jagers te Paard (BEL) Facebook
Van 20 tot 29 november 2024 voert ons Bataljon Jagers te Paard de tactische oefening YELLOW GUARDIAN uit in de provincies Luik en Luxemburg.
Deze grootschalige oefening brengt onze eenheden samen met verschillende internationale partners om onze tactische en logistieke capaciteiten te versterken en de samenwerking te consolideren met:
1ste Regiment van Spahis, 2e Regiment van Hussards, 54e Transmission Regiment, 61e Regiment van Artillerie
42ste Brigade Verkennings Eskadron
Erkenningsbedrijf
Onze collega’s van het 23ste Medisch Bataljon, 18de Logistieke Bataljon, het Bn Artillerie en 11de Bataljon Genie en 10de Gp CIS.
externe link 1 | externe link 2
Twee weken geleden bezocht de Burgemeester van Heeze, Leende, Sterksel en Leenderstrijp, dhr Teun Heldens regimentsgenoot Frank Bouwens (97) in Zorgvilla Valckenborgh te Heeze.
Niet omdat hij 100 werd of een huwelijksjubileum te vieren had, maar omdat hij veteraan is. Bij de herdenking van 80-jaar Market Garden afgelopen september viel zijn oog al op deze goedlachse meneer die uitgebreid gedecoreerd is. Hij vertelde hem ter plekke al dat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in een jappenkamp gevangen gezeten heeft, daarna voor de KNIL gevochten heeft in de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog en vervolgens in 1950 nog op NAVO-missie is uitgezonden naar Korea. De burgemeester sprak met hem en zijn echtgenote af dat hij een keertje op bezoek zou komen om zijn verhaal te horen en zo geschiedde.
Wat deze regimentsgenoot en veel van zijn generatiegenoten hebben meegemaakt en de barre omstandigheden waaronder ze uitgezonden werden is iets waar maar weinigen zich een voorstelling van kunnen maken. Juist daarom is het belangrijk om ervoor te zorgen dat hun verhalen doorgegeven worden aan toekomstige generaties en de dank uit te spreken voor de offers die zij gebracht hebben voor ons land.
Ook al kijken we nu misschien door een andere bril naar de missies waarnaar ze uitgezonden werden, deze mannen hadden géén keus en deden wat ze gevraagd werd. Velen kwamen zwaar getraumatiseerd terug van missies waar in die tijd maar weinig over gesproken werd. Ook de KNIL-militairen (Koninklijk Nederlands Indië Leger) werden in de jaren ’50 koud ontvangen in Nederland en ongelijk behandeld ten opzichte van Nederlandse militairen. Een pijnlijke constatering die we ook later zijn gaan erkennen en benoemen.