Geschreven door dhr. Jannes Lohmeijer

Op 25 oktober 2024 ontving onze Regimentscommandant kolonel van Dalen uit handen van de heer Duist uit Werkhoven een 200 jaar oud ontslagdocument van ‘Hussaar’ Steven Elsendoorn. Dit prikkelde mijn interesse om eens in de archieven te duiken om te zien of we meer te weten kunnen komen over de huzaar en waarom hij is ontslagen.

Het uitgebreide ontslag document is per dispositie (geschreven opdracht) van de Commissaris Generaal van Oorlog (CVO) uitgegeven op 3 oktober 1820. Dit is een mooi aanknopingspunt voor verder onderzoek. De Commissaris Generaal van Oorlog, op dat moment A.Ch.J.Gh. graaf d’ Aubremé, was hoofd van het Departement van Oorlog, het latere Ministerie van Defensie, en zou vandaag de dag dus de Minister van Defensie zijn geweest.

Al zijn uitgaande orders en bijhorende ingekomen stukken werden nauwkeurig bewaard, gebundeld, per 2 à 3 dagen, en ingebonden. Om een stuk makkelijk terug te vinden werd deze voorzien van het jaartal, dag en nummer. Zo kon de ontvanger daar ook aan refereren in een reactie. Ook het paspoort dat is uitgereikt aan Huzaar Elsendoorn draagt zo’n referentie, “3 October 1820, No. 18”

De gebundelde brieven bevinden zich inmiddels in het Nationaal Archief, ik zou de opdracht van de CVO dus redelijk makkelijk moeten kunnen terugvinden.

Succes! In het brievenboek van 1-3 Oktober 1820^[1] vind ik meer informatie over de huzaar. Voorafgaande aan de order aan Willem François Boreel, bevinden zich twee ingekomen stukken en nog één dispositie (No. 17) die ons meer kunnen vertellen over de reden van ontslag.

Lees verder

Dit artikel stond in het Defensietijdschrift “Sterker!” dat aan defensiemedewerkers wordt verzonden.

Warchaupact
Het Warschaupact was een militair verbond tussen de Sovjet-Unie en zijn omliggende satellietstaten. Dat waren Polen, Tsjecho-Slowakije, Roemenië, Bulgarije, Hongarije en Oost-Duitsland. De oprichting van dit verbond was een reactie op de totstandkoming van de NAVO in 1949. De lidstaten van beide organisaties hadden hetzelfde doel, namelijk elkaar bij een aanval beschermen.

Het waren tijden van wantrouwen en achterdocht

Van Schaik, nu LTC-adjudant (Land Training Center), verhuisde in 1985 voor 10 maanden naar legerplaats Seedorf in wat toen nog West-Duitsland was. De Koude oorlog woedde nog in alle hevigheid. Het waren tijden van wantrouwen en achterdocht. De gedachte overheerste dat aan de andere kant van het IJzeren Gordijn de leiding van het Warschau-Pact plannetjes zat te bedenken om het vrije Westen op zekere dag in zijn greep te krijgen. Om dat te voorkomen, was de NAVO tot de tanden bewapend en 24/7 paraat. Hoofdtaak 1 werd door iedere bondgenoot met hoofdletters geschreven. Bezuinigen was een vies woord. Ook alle eenheden van de Koninklijke Landmacht waren gevuld. Van materiële tekorten was geen sprake. Van Schaik denkt soms met weemoed terug aan die tijd.

Lees verder

De geur van speculaas en pepernoten komen je al tegemoet in de winkels en niet lang voordat de sinterklaasliedjes weer te horen zijn. De feestdagen komen in zicht en overal beginnen mensen de warmte en gezelligheid van december voor te bereiden.

Lees verder

Van de Regimentscommandant:

Historische dag:

“Krachtens autorisatie van Zijne Excellentie Den Komissaris-Generaal van Oorlog, in dato 3 october 1820 no 18. verleent ondergeteekende, Boreel kolonel, kommanderende het Regiment Hussaren no.6, mits dezen paspoort aan den hussaar Elsendoorn, Stevens…..”

Verder staat er in te lezen dat bij “gedane veldtochten” deze “In 1815 tegen Frankrijk” gevochten heeft. Na zijn dienstverlating kreeg Elsendoorn bij het inleveren van zijn ‘goederen’ een bedrag van “tweeëndertig gulden en negenendertig cents” wat in die tijd toch best een groot bedrag was.

Een mooi moment. Mogelijk gemaakt door Ruud Staneke en Susan Staneke – Burgers.

Een dubbele BOREEL, BOREEL! is op zijn plaats.

Wat weten we over Elsendoorn?

Lees verder

We ontvingen nog een aantal foto’s van de Boreel beëdiging in Woerden die we onze website bezoekers niet willen onthouden.

Het Kerkplein in Woerden was formidabel bezet met te beëdigen Boreelisten, hun relaties, veteranen uit Woerden, de aangetreden OCV, JVE en BVE’s in historische en hedendaagse tenues, met Fennek verkenningsvoertuigen, de bereden Standaardgroep, de Fanfare Bereden Wapens en overige geïnteresseerden en niet in de laatste plaats onze Regimentscommandant en Regimentsadjudant, de burgemeester, een der oud-Wapenoudsten der Cavalerie en natuurlijk de “Paradebaas Boreel” ook officieel bekend als de Paradecommandant. Daartussendoor verplaatste zich de schim van ons RegimentsOog die elke ontwikkeling van deze ceremonie digitaal wist vast te leggen en waarvan elders op deze Regimentswebsite een bericht te vinden is. (dit laatste was inmiddels de Defensiekrant ook al opgevallen!)

Lees verder