Een curieus onderdeel dat maar heel kort heeft bestaan. Er werd gebruik gemaakt van vooroorlogse Marmon Herrington pantserwagens, afkomstig uit Zuid Afrika.
C.A. Heshusius spreekt in zijn boekwerk ‘KNIL Cavalerie 1814 – 1950’ over het Paupel (Pantserauto Peloton) van de B-Divisie. ‘Het meest zonderlinge met dit peloton was niet alleen de omstandigheid dat het in feite helemaal geen peloton was, doch een eskadron (!) met 14 pantservoertuigen, maar dat het niet eens officieel bestond…’ Het is niet zeker of hiermee dit pantserpeloton wordt bedoeld maar in de literatuur is vooralsnog geen andere verwijzing bekend naar een ‘pantserpeloton’.
Rond 1936, begon het KNIL met een moderniseringsslag. Het plan was om 5 tot 6 gemotoriseerde, deels gemechaniseerde brigades op te richten, met elk een bataljon pantserwagens. Mede door bezuinigingen en anti-militaire sentimenten werden de plannen telkens uitgesteld tot het moment dat een daadwerkelijke oorlog steeds dreigender werd. Echter, toen dat moment kwam was er bijna geen materiaal te krijgen, producerende landen waren druk bezig hun eigen legers te voorzien. Uiteindelijk bestelde het KNIL materiaal in de UK en de VS waaronder vrachtwagens en 628 Marmon-Herrington tanks alsmede een aantal verkenningsvoertuigen uit Zuid-Afrika. Het KNIL kocht ook 70 lichte Vickers-Carden-Loyd tanks, maar nadat er 20 waren geleverd besloot de UK het restant te behouden om het eigen leger, dat veel materiaal in Frankrijk had verloren, te versterken. Daarom werden er daarvoor in de plaats een aantal verkenningsvoertuigen rechtstreeks vanuit Zuid-Afrika geleverd. Na de capitulatie in 1942 vielen er een aantal van deze Marmon-Herringtons in Japanse handen die ze gebruikte t.b.v. hun bezettingsleger op Java. Die voertuigen die overgebleven waren, werden vervolgens in 1945 door de Japanners aan de nationalisten overgedragen. Sommige daarvan werden weer heroverd door teruggekeerde KNIL eenheden die in oktober 1945 nabij Batavia waren geland. Hiermee werd een zelfstandig peleton geformeerd, het PAUPEL (PANTSERAUTO-PELOTON).
Officieel bestond deze eenheid niet. Daardoor was het niet mogelijk de noodzakelijke radio’s, munitie, voorraden enz. te verkrijgen, echter door zeer vindingrijk te zijn kon men al de benodigdheden ‘halen’ bij de nationalisten….. De eenheid bestond uit Nederlanders, Indische en Surinaamse militairen en, hoewel ‘niet bestaand’ is de eenheid van oktober 1945 tot januari 1948 bij verschillende acties betrokken geweest. Om de eigen Marmon-Herringtons van die van de tegenstander te kunnen onderscheiden werden deze, aan weerskanten, van de Nederlandse driekleur voorzien (zie foto)
Samenstelling:
3 officieren; 4 onderofficieren; 40 manschappen.
Voertuigen:
12 Marmon-Herrington MKII MFF; 1 M3A1 Scoutcar; 2 Overvalwagens; 2 Willys Jeep (1/4 ton truck) en 3 vrachtwagens.
De Marmon Herrington was niet echt een succes bij het KNIL, het gewicht was te groot voor het Javaanse terrein, er was geen gelegenheid achterwaarts te sturen en de draaicirkel van 14 meter was te groot voor de smalle wegen.
