5e Eskadron Pantserwagens KL

Opgericht:                                        15-07-1946  te Amersfoort 

Vertrek Engeland:
                          15-01-1947                                

Vertrek Indië:                                  24-02-1947 a/b “Kota Inten”              

Aankomst Indië:                             22-03-1947  Padang                       

Toegevoegd aan:                             T.T.C. Midden-Sumatra                     

Ingedeeld bij:                                  U-Brigade                               

Actiegebied(en):                              Padang, Fort de Kock                      

Commandant:                             Maj. F.A. da Costa   15-07-1946/15-01-1947 
                                                   Ritm. S.J.C. Luining 15-01-1947/23-03-1950 

Gerepatrieerd:                          21-02-1950 a/b “Volendam”                 
                                                 23-03-1950 aankomst Nederland             

Omgekomen:                            4 man   

Alleen metalen dienstverstrekking

Het eskadron was één van de zogeheten “Calmeyer” eenheden samengesteld uit OVW’ers en dienstplichtigen. Via Engeland, waar het eskadron werd voorzien van de noodzakelijke uitrusting en het een aanvullende training kreeg, vertrok het naar Indië. In maart 1947 debarkeerde het eskadron te Padang op Sumatra. Het eskadron werd toegevoegd aan de U-Brigade en gelegerd in de gebouwen van het stationsemplacement. Kort na aankomst werd gestart met een aanvullende opleiding. Ook werden de pelotons bij toerbeurt gedetacheerd bij de diverse Inf.compagnieën om tropenervaring op te doen en patrouilles mee te lopen. 

Tijdens de 1e  politionele actie, op 21 juli 1947, was het eskadron verdeeld over de drie bataljons infanterie van de U-Brigade. De verdeling was als volgt, één peloton trok op naar Loeboek Aloeng noord van Padang, één peloton trok op naar de Boengoes baai zuid van Padang, de rest zette de opmars in oostelijke richting in naar Indaroeng. Alle doelen werden zonder al te veel moeilijkheden binnen de gestelde tijd bereikt. Na de 1e politionele actie bleek er al snel voor de PAW’s weinig te doen. De huzaren werden daarom gedetacheerd bij de Inf.compagnieën waar zij een pure infanterietaak hadden. 

Voor de 2e  politionele actie, op 19 december 1948, waren de PAW’s van de huzaren weer van stal gehaald. Het hoofddoel van de actie was de bezetting van Fort de Kock. Het eskadron (minus 1 pel.) vormde de voorhoede van de hoofdmacht die dwars door de Bukit Barisan optrok naar de verkeersbruggen aan de zuidkant van het meer van Singkarak. Deze bruggen werden door twee detachementen infanterie, die per watervliegtuig daar afgezet zouden worden, veilig gesteld. Op 20 december werd de opmars voortgezet naar Padangpadjang. In de loop van de avond arriveerde daar ook het peloton PAW’s dat met twee compagnieën infanterie een afleidingsaanval had uitgevoerd door de Anakloof richting Fort de Kock. Op de derde dag werd Fort de Kock bezet. Na het veilig stellen van het gebied waren de huzaren o.a. gelegerd te Paloepoeh, Pajakoemboh, Batoe Sangkar, Solok en Sawah Loentoh. De hoofdweg van Fort de Kock naar Padangpadjang bleek een gevaarlijke weg. In de bergen rond Kota Baroe werden regelmatig de konvooien beschoten door de TNI. Om dit tegen te gaan werd het pionierspeleton van het eskadron versterkt met een KNIL-peloton gelegerd in Kota Baroe. Door dag in dag uit te patrouilleren kon de weg na een maand weer veilig bereden worden. Na 19 december 1949, na de soevereiniteitsoverdracht, werd het eskadron op Padang teruggetrokken. Op 23 januari 1950, nadat het materiaal was ingeleverd, verliet het eskadron, met de “Karossa”, Sumatra met bestemming Batavia in afwachting van de repatriëring.

Embleem ingevoerd: begin 1947

Dit onderdeel was geadopteerd door de Amsterdamse studentenvereniging, het wapen en de spreuk in de bovenste helft van het embleem zijn daarvan afkomstig.

bron: http://www.indie-1945-1950.nl

Heeft u aanvullende informatie? mail ons!

Een Humber met de naam “De Jordaan” en v.v. het eskadrons embleem in een parade te Padang
pantserwagen van 5 Eskadron Pantserwagens genaamd¨Roermond¨
Padang. Van 12 t/m 15 juli 1948 vierde het 5e Eskadron Pantserwagens van het Regiment Huzaren van Boreel, te Padang zijn 2-jarig bestaan. Tot de feestelijkheden die ter gelegenheid hiervan werden georganiseerd, behoorde o.m. een sterrit, gereden over een afstand van 30 mijl.

U brigade

Opgericht                               01-03-1946 te Malakka

Toegevoegd aan                    T.T.C West – Java, T.T.C. Midden – Sumatra

Commandant(en)                Kolonel J.W. Sluyter     01-03-1946 / 10-03-1948    
                                             Kolonel J.C.C. van Erp  10-03-1948 /     -12-1949

Opgeheven                           december 1949

De U – brigade bestond bij de oprichting op Malakka uit de onderdelen 2-14 RI, 1-8 RI, 1 RJ en 1-11 RI.
De staf en de diverse hulpdiensten van de T – Brigade werden veelal gevormd uit militairen van het GBI (Gezagsbataljons Indië) de LSK (Luchtstrijdkrachten) en ex krijgsgevangenen van het KNIL.       

Na aankomst op Midden Sumatra kreeg de U – Brigade versterking van zogenaamde “Calmeyer” eenheden. Dit waren eenheden Cavalerie en Artillerie ter ondersteuning van de op Malakka gevormde Brigades. Ook deze eenheden bestonden voornamelijk uit OVW’ers. 
De commandant van de U – Brigade, werd later in Padang tevens de commandant werd van het Territoriaal Troepen Commando Midden Sumatra.

Eind februari begin maart 1946 arriveerde de U – Brigade te Batavia waar het o.a. diverse posities overnam van de Britse 161th Indian Brigade in de sector Klender, Grogol Tjiteureup. 
In mei 1946 werd Inf.II.KNIL toegevoegd aan de U – Brigade . In die zelfde maand werd 1-11 RI uit de U – Brigade gelicht en ingedeeld bij de W – Brigade.

Nadat de posities van de U – Brigade in november 1946 waren overgenomen door de 7 december divisie werd de U – brigade, minus Inf.II.KNIL overgebracht naar Padang op Midden Sumatra.
Padang bleek een zeer onrustige stad te zijn waar de TNI vrij spel had. 
Na aankomst van de U – Brigade begon deze eerst met het veilig stellen van belangrijke objecten en     gebouwen, de weg van Padang naar Emmahaven, ± 8 km nachtmerrie zoals het toentertijd genoemd werd en het gebied ten noorden van Padang waar ook het vliegveld was gelegen. Reeds in december was er een duidelijke verbetering zichtbaar.
Op 2 januari 1947 werd er een aanvang gemaakt met het zuiveren van het hele gebied dat binnen de demarcatielijn lag.

Tijdens de 1e politionele actie trok de U – Brigade van uit Padang in drie colonnes op naar “buiten” en vergrootte daarmee het gebied aanzienlijk en bezette o.a. de plaatsen Loeboek Aloeng (te noorden), Indaroeng (ten westen) en het gebied rond de Boengoesbaai (ten zuiden).  Na de repatriëring van de OVW bataljons, het KNIL en andere onderdelen in de eerste helft van 1948 bestond de U – Brigade louter nog uit onderdelen gevormd uit dienstplichtigen, uitgezonderd manschappen van de AAT, Genie en Cavalerie waar veel OVW’ers in dienden.
Tijdens de 2e politionele actie, op 19 december 1948 was het hoofddoel van de U – Brigade de bezetting van Fort de Kock. Ook het gebied langs de kust ten zuiden en noorden van Padang werd verder uitgebreid. In december 1949 werd de U – Brigade officieel opgeheven.

Literatuur :

  1. Vademecum der U-brigade. Z.n., Padang, 1948; 127 blz. Een gedenkboekje dat een overzicht geeft van het optreden van de U-brigade op Midden Sumatra. In het boekje wordt elk bataljon afzonderlijk behandeld. 
  2. Voor recht en veiligheid! Z.n., Batavia, 1947; 24 blz. Fotoboekje ter herinnering aan de U-brigade
  3. De bevrijders van TangerangZ.n., z.p., ca. 1946; 14 blz. Beschrijving van de verovering van Tangerang in 1946 door eenheden van het KNIL en KL, behorende tot de U-brigade.
  4. Ter herinnering. 3 Jaar U-brigade: 2 maart 1946-1949. Z.n., Padang, 1949; 18 blz. Dienst welzijnsverzorging Midden-Sumatra.
  5. Open Vizier, Weekblad van het Territoriaal en Troepencommando Midden Sumatra.

1e Eskadron Pantserwagens

Opgericht:                                         10-01-1946 te Amersfoort                  

Vertrek Engeland:                           23-07-1946 a/b “Kota Baroe”               

Vertrek Indië:                                   24-08-1946 a/b “Kota Inten”               

Aankomst Indië:                             18-09-1946 Batavia                        

Toegevoegd aan:                             T.T.C. Noord-Sumatra                       

Ingedeeld bij:                                   Z-Brigade                               

Actiegebied(en):                              Medan                                    

Commandant:                          Maj. P.J. Ootmar     10-01-1946/11-08-1949 

Gerepatrieerd:                        11-08-1949 a/b “Waterman”                 
                                                09-09-1949 aankomst Rotterdam             

Omgekomen:                                   4 man 

Het eskadron was één van de zogenaamde “Calmeyer” eenheden en bestond hoofdzakelijk uit OVW’ers. Via Engeland waar het eskadron werd voorzien van de noodzakelijke uitrusting en het een aanvullende training kreeg vertrok het naar Indië. Na aankomst te Batavia werd het eskadron gelegerd aan de Berenlaan en de Salakweg. Al snel bleek dat het eskadron ingezet zou worden op Noord Sumatra. Maar bij gebrek aan materieel vertrok het eskadron pelotonsgewijs naar Medan. Op 23 november 1946 vertrok het 2e peloton. Het 3e peloton vertrok op 27 december en de rest vertrok pas op 24 februari 1947 naar Medan. Het eskadron werd gelegerd aan de Serdangweg waar de meeste tijd werd besteed aan training.

Aantal Militairen 1e Eskadron Pantserwagens voor hun kamp a/d Salakweg te Batavia, 1946

 Tijdens de 1e politionele actie waren de pelotons als ondersteuning toegevoegd aan de infanterie. Op 21 juli 1947 trok het 1e pel. met 1-1 RI op naar Arnhemia dat diezelfde dag werd bezet. De dagen daarop zuiverde men de omgeving. Op 24 juli keerde het 1e pel. terug naar Medan. Het 5e pel. trok met Inf.IV.KNIL op naar Stabat en de spoorbrug bij Wampoe. Stabat werd op 22 juli bezet en de spoorbrug een dag later. Na het gebied gezuiverd te hebben keerde ook het 5e pel. op 24 juli terug naar Medan. Het 6e pel. trok met Inf.VI.KNIL op naar Bindjei. Op 24 juli werd het 4e pel. bij Inf.VI.KNIL gevoegd en trok verder mee op naar Banten II en Koeala. Na een korte maar hevige tegenstand werd het doel bereikt. Nog waren de acties niet afgelopen. Op 27 juli werd het 3e pel met Inf.VI.KNIL te Belawan ingescheept voor een landing bij Kota Pari en bezette de brug bij Loeboek Pakam. Inmiddels had het 5e pel. samen 1-4 RS de brug over de Soengei Pertjoet bezet. Nu konden het 2e pel. met 1-1 RI en het 4e pel. met Inf.IV.KNIL op 28 juli oprukken naar Tebing Tinggi, waarna het 4e pel. met Inf.IV.KNIL doorstootte naar Pematang Sianter en Brastagi. Brastagi werd met grote vertraging op 1 augustus bezet. Op 2 augustus keerde het eskadron terug naar Medan. Twee dagen later trok vanuit Stabat het 5e pel. met 4-2 RI op naar Tandjong Poera. Het 6e pel. trok met 1-1 RI op naar Tandjong Balei om vervolgens daarna door te stoten naar Telok Niboeng.

Na de 1e politionele actie bleven er drie pelotons in het voorterrein waar het eskadron werd ingezet bij het ondersteunen van zuiveringsacties, beveiligen van wegen, transporten en treinverbindingen. Na februari 1948 brak er een rustige tijd aan. De pantserwagens verdwenen in de garage en menig huzaar werd gedetacheerd bij onderdelen en diensten in de Brigade waar mensen tekort waren. In augustus arriveerde de aflossing. Op 15 oktober vond de officiële overdracht plaats. Tijdens de 2e politionele actie, op 19 december 1948, namen de huzaren, opgedeeld over de onderdelen van de Z-Brigade, op vele plaatsen deel aan de actie. 

Pas bij de repatriëring kwam het eskadron weer bijeen. 

bron: http://www.indie-1945-1950.nl

Literatuur:

  1. Het eerste Eskadron Pantserwagens: Regiment Huzaren van Boreel 10 januari 1946- 22 oktober 1949. Z.n., Amsterdam, 1949; 171 blz. Gedenkboek 1e Eskadron PAW.
  2. Trilogie Bandjir over Noord-Sumatra., PostH
    Deel 1. Bandjir over Noord Sumatra, Medan, 1948; 141 blz.
    Deel 2. Politionele actie, Medan, 1948; 172 blz.
    Deel 3. Bedwongen Bandjir, Medan, 1949; 190 blz.

7e Eskadron Vechtwagens

Opgericht:                                         01-12-1947                   

Vertrek Indië:                                   31-03-1948 a/b “Kota Baroe”               

Aankomst Indië:                             05-1948 Semarang                       

Toegevoegd aan:                             T.T.C. Midden Java                       

Ingedeeld bij:                                   B – Divisie (Divisietroepen)                               

Actiegebied(en):                   Salatiga, Jogjakarta, Sentolo, Medari, Magelang
                                              Poerworedjo, Ambarawa

Commandant:            Kapt. F. Kouwenhoven
                                   Kapt. J. R. Schoemaker       17-12-1948 /     03-1949
                                  Kapt. J.J.S. Fet.                    03-1949 /     07-1949
                                 1e Lt. W.K. Brederode           15-09-1949

Gerepatrieerd:         09-05-1950 a/b “General M.L. Hersey ”                 
                                 01-06-1950 aankomst Rotterdam             

Omgekomen:                                   6 man 

Het 5e, 6e, 7e en 8e Eskadron Vechtwagens waren bestemd ter aflossing van de Eskadron Vechtwagens 1 t/m 4, die bemand, met Knil personeel, al vanaf 1946 dienst deden in Indië. Door een tekort aan personeel, zowel bij het Knil als bij de K.L. werden de nieuwe eskadrons bemand met zowel Knil huzaren als dienstplichtigen van de K.L. 

Na aankomst te Batavia, op 5 mei 1948 werden de chauffeurs overgebracht naar het Depot Pantsertroepen te Bandoeng  voor een voortgezette rijopleiding. Het overige personeel reisde enkele dagen later door naar Semarang ter aflossing van het 3e Esk.Vew.  
Al heel snel werd het Eskadron ingezet bij de patrouillegang en de beveiliging van belangrijke objecten  rond Salatiga. Dit gebeurde nog te voet daar de meeste tanks nog niet beschikbaar waren en het personeel nog niet voldoende ervaring had met de Stuarttanks. Pas in een later stadium werden er ook gemotoriseerde patrouilles gereden.
Vanaf september 1948 werd er ook geoefend met andere eenheden, zoals artillerie en infanterie, om een goede samenwerking te bevorderen tijdens gecombineerde acties. 

Tijdens de 2e politionele actie, op 19 december 1948, nam het Eskadron deel aan de opmars naar Jogjakarta. Het 1e peloton fungeerde tot aan Kartasoera als spits . Kartasoera werd tegen de avond op 20 december bereikt. Tijdens deze opmars ondervond men zeer veel hinder van de vele vernielingen aangebracht door de TNI.
Na Kartasoera was er verder geen weerstand meer van enige betekenis en kon de aanvalscolonne vrijwel ongehinderd doorstoten naar Jogjakarta, dat reeds was bezet na een spectaculaire luchtlandingsoperatie van de T-Brigade. 
Na aankomst werd het eskadron gelegerd in kamp “Patoek”. Enkele dagen later vond men een beter onderkomen in de wijk Kota Baroe.

Na de 2e politionele actie tot aan de ontruiming van Jogjakarta brak er voor het Eskadron een zeer zware tijd aan.
Het Eskadron werd pelotonsgewijs ingezet voor patrouilles (te voet), patrouilleritten, steun bij acties en voor konvooibeveiliging. Enkele acties waar het Eskadron in die eerste dagen bij betrokken was waren o.a een actie op 25 december bij Bloemboeng en op 27 december bij Sentolo.
Een zeer belangrijke taak van het Eskadron betrof de konvooi en spoorbeveiliging op de route Jogjakarta – Moentilan – Magelang. Met extra posten te Medari en Beran werd de route in nauwe samenwerking met 1-15 RI beveiligd.  

Na de overdracht van Jogjakarta aan de Republiek, op 30 juni 1949, werd het Eskadron,uitgezonderd het 3e peloton (Magelang), gelegerd in Poerworedjo waar men tot oktober 1949 zou verblijven. Na nog een korte tijd te Magelang en Ambarawa werd het Eskadron uiteindelijk overgebracht naar Batavia in afwachting van de repatriëring. 

Literatuur:

  1. Vier eeuwen Nederlandse Cavalerie, deel 2, Bartels, J.A.C. Amsterdam 1987, 261 blz.
  2. zie ook: https://tijgerbrigade.com
  3. zie ook: Archieven

2e Eskadron Pantserwagens

Opgericht:                                         10-01-1946   te Amersfoort                             

Vertrek Engeland:                           23-07-1946 a/b “Kota Baroe”                                

Vertrek Indië:                                   24-08-1946 a/b “Kota Inten”               

Aankomst Indië:                             18-09-1946  Batavia                       

Toegevoegd aan:                             T.T.C. Midden-Java                         

Ingedeeld bij:                                   T-Brigade  (B-divisie)                  

Actiegebied(en):                              Semarang, Salatiga, Jogjacarta            

Commandant:                             Maj. R. Rouffaer          10-01-1946/  -12-1947 
                                                   Ritm. H. v/d Laan        -01-1948/07-06-1948 
                                                   Ritm. W. van Tuyll   07-06-1948/09-09-1949 

Gerepatrieerd:                          11-08-1949 a/b “Waterman”                 
                                                  09-09-1949 aankomst Rotterdam             

Omgekomen:                             geen      

 Het eskadron was één van de zogenaamde “Calmeyer” eenheden en bestond hoofdzakelijk uit OVW’ers. Via Engeland, waar het eskadron werd voorzien van de noodzakelijke uitrusting en het een aanvullende training kreeg, vertrok het naar Indië. In september 1946 debarkeerde het eskadron bij Batavia en vernam dat het was ingedeeld bij de T-Brigade te Semarang. In Semarang werd het eskadron gehuisvest in Djatingaleh. Na een periode van training nam het eskadron spoedig deel aan uitval- en beveiligingsacties i.s.m. de infanteriebataljons. 

 Tijdens de 1e politionele actie op 21 juli 1947 kwam het eskadron op de 2e dag in actie. Toegevoegd aan de pantserspits trok het op naar Bawen om de brug over de Toentang onbeschadigd in handen te krijgen en zo mogelijk de centrale bij Bringin te bezetten. Na het bereiken van de gestelde doelen voerde het 5e peloton een verkenning uit naar Salatiga, maar mocht de stad niet blijvend bezetten. Diezelfde nacht stak de TNI Salatiga in brand en besloot men om Salatiga alsnog te bezetten om algehele vernietiging te voorkomen. Deze actie werd uitgevoerd i.s.m. 1-RS. Ook die dag was het 1e  peloton opgetrokken met 1-RS vanuit Ambarawa naar Bedono. Op 24 juli werd het eskadron op Semarang teruggetrokken. Maar al een week later trok het eskadron met 2-6 RI op naar Weleri, en maakte het op 4 augustus te Soebah met de W-Brigade. Na de 1e  politionele actie werden de pelotons waren verspreid over de verschillende infanterie bataljons ter ondersteuning van de komende zuiveringen en voor weg/transport beveiliging. 

 In 1948 brak er een periode van rust aan, maar tegen het eind van 1948 was namen de beschietingen ed. van de TNI weer toe. Op 20 december 1948, tijdens de 2e  politionele actie, trok het eskadron via Ampel, Bojolali, Kartasoera op richting Djocja dat de volgende dag na enige tegenstand bij Klaten, werd bereikt. Terwijl het eskadron naar het nieuwe onderkomen reed, patrouilleerde het 1e peloton door de straten van Djocja. Vooral na de 2e politionele actie brak er in dit gebied rond Djocja een zeer zware tijd aan. Beschietingen waren er aan de orde van de dag en het eskadron werd dan ook veelvuldig ingezet bij konvooibegeleiding en zuiveringsacties zoals op 24 december zuid-west van Djocja. Op 29 juni 1949 werd uiteindelijk Djocja onder druk van de VN ontruimd. Bij de ontruiming zorgde het eskadron voor “rugdekking” en was zodoende het laatste onderdeel dat de stad verliet. Hierna werd het eskadron gelegerd in Salatiga en begon het met het inleveren van het materiaal, daar het eskadron spoedig zou gaan repatriëren. Op 26 juli vertrok het naar Semarang voor inscheping naar Batavia van waaruit het eskadron ging repatriëren.

zie ook: https://tijgerbrigade.com

Digitaal fotoalbum Huzaar 1e kl. Knaape (www.indiegangers.nl)

Digitaal fotoalbum Huzaar H. de Haan (www.indiegangers.nl)

bron: http://www.indie-1945-1950.nl

3e Eskadron Pantserwagens

Opgericht:                                         21-01-1946  te Amersfoort                              

Vertrek Engeland:                           23-07-1946 a/b “Kota Baroe”               

Vertrek Indië:                                  24-08-1946 a/b “Kota Inten”               

Aankomst Indië:                             18-09-1946 Batavia                        

Toegevoegd aan:                             T.T.C. Zuid-Sumatra                        

Ingedeeld bij:                                  Y-Brigade                               

Actiegebied(en):     Palembang, Praboemoelih, Batoeradja, Lahat, Tjoeroep.                         

Commandant:                              Maj. J.A.C. Peterse  21-01-1946/11-08-1949 

Gerepatrieerd:                             11-08-1949 a/b “Waterman”                 
                                                    09-09-1949 aankomst Rotterdam             

Omgekomen:                               4 man (waarvan reeds 3 man in Nederland)   

Het eskadron was één van de zogenaamde “Calmeyer” eenheden en bestond hoofdzakelijk uit OVW’ers. 
Reeds tijdens de opleiding in Nederland verloren drie huzaren het leven bij twee tragische ongevallen. 

Via Engeland waar het eskadron werd voorzien van de noodzakelijke uitrusting en het een aanvullende training kreeg vertrok het naar Indië. Na aankomst in Batavia werd het eskadron voorlopig gelegerd aan het Koningsplein. Hierna volgde er een periode van training en kon men wennen aan de tropen. 
Op 26 december 1946 verliet het eskadron per LST Batavia en werd het overgebracht naar Palembang. Rond de jaarwisseling van 1946/47 werd het eskadron reeds ingezet in de zogeheten “slag om Palembang”. In maart 1947 was het eskadron o.a. gelegerd te Pladjoe, Soengei Gerong en Kertapati. Geleidelijk aan namen de bestandsschendingen van de TNI toe. 

 Tijdens de 1e politionele actie, op 21 juli 1947, werd het eskadron als onderdeel van de acties “Limburg” en “Utrecht” ingedeeld bij drie colonnes. De 1e en 2e colonne trokken via Praboemoelih op naar Moeara Enim, waarna de 2e colonne de opmars voortzette naar Lahat (“Limburg”). De 3e colonne trok op naar Batoeradja (“Utrecht”). Aan het begin van de opmars ondervonden de colonnes ernstige hinder en vertraging als gevolg van hevige oliebranden langs de weg. Maar ondanks deze vertraging werden de doelen samen met de infanteriebataljons 3(7) en 4(8) RS binnen de gestelde tijd bereikt. 

Na de 1e politionele actie werden de pelotons van het eskadron gedetacheerd in diverse plaatsen zoals, Talang Djimar, Batoeradja, Lahat, Martapura, Kajoe Agoeng, en Moeara Koeang en verleenden steun bij de zuiveringsacties en werden de konvooiwegen door een intensieve patrouillegang beveiligd en opengehouden. 
Op 25 november was het eskadron geconcentreerd in Praboemoelih voor revisie van de voertuigen en een rustperiode. Op 27 februari 1948 verhuisde het eskadron naar Lahat. Op 28 april werden de pelotons verspreid over posten rond Lahat waar de huzaren een infanterietaak kregen. Een andere taak was de treinbewaking op het traject Bangoemas, Lahat, Moeara Enim. 

 Tijdens de 2e politionele actie, op 19 december 1948, was het eskadron wederom verdeeld over drie colonnes. De 1e colonne trok op van Moeara Gloempai naar Pagaralam, de 2e colonne van Bangoemas via Tebingtinggi naar Benkoelen. De 2e colonne, waar het 2e peloton aan was toegevoegd ondervond veel vertraging als gevolg van vernielde bruggen. De 3e colonne trok op van Martapura naar Rassoean. 

Na de 2e politionele actie brak er weer een periode van patrouilleren aan en werden er diverse acties gevoerd met namen als, Zeilveger en Matteklopper. Uiteindelijk werd het gehele eskadron gelegerd in kamp Goenoeng Gadja, nabij Palembang in afwachting van de repatriëring.

regimentscommandant kolonel Hans van Dalen en Henk Brandenburg. Huzaar van het 3e Eskadron Pantserwagens OorlogsVrijwilligers (3e Esk PAW OVW) Regiment Huzaren van Boreel. 

Y-brigade:

Opgericht                                          20-07-1946 op Bali

Toegevoegd aan                              T.T.C. Zuid – Sumatra

Commandant(en)                            Lt. kolonel F. Mollinger             20-07-1946 / 14-09-1949
                                                        Lt. Kolonel Luchsinger             14-09-1949 /           1949

Opgeheven                                       eind 1949

De Y – Brigade werd, in tegenstelling tot de eerdere OVW brigades, niet geformeerd op Malakka maar op Bali. 

De Y – Brigade bestond bij de oprichting uit het OVW bataljon 4(8) RS en de KNIL bataljons Inf.X.KNIL en Inf.XI.KNIL beter bekend onder de naam “Gadjah Merah”. Ook het stootbataljon 3(7) RS was bij de Y – Brigade ingedeeld, maar voegde zich pas op zuid Sumatra bij de Y – Brigade.

 Na aankomst te Palembang kreeg de Y – Brigade versterking van zogenaamde “Calmeyer” eenheden. Dit waren eenheden cavalerie en artillerie ter ondersteuning van de Infanterie Brigades. Ook deze eenheden bestonden voornamelijk uit OVW’ers.

 Op  24 oktober 1946 scheepte de Y – Brigade op Bali in met bestemming Palembang op zuid Sumatra. Op 29 oktober lagen de schepen voor de monding van de “Moesi” en werd de Y – Brigade per L.S.T. overgebracht naar Palembang. 
Aanvankelijk zag het er naar uit dat de komst van 3(7) RS nog enkele maanden zou duren, maar geheel tegen de verwachting in arriveerde 3(7) RS reeds vijf dagen later.
Na overname van de posten van het British 1st  Burma Regiment werd een aanvang genomen met de zuivering van Palembang en omgeving.  
Op oudejaarsavond 1946 begon de slag om Palembang. Na zware gevechten, bij o.a. het ‘Charitas ziekenhuis’ en op de ‘Javabank’ werd er op 5 januari 1947 een wapenstilstand afgekondigd en de demarcatielijn vastgesteld.

Boekje over de verplaatsing van de Y-brigade naar Zuid-Sumatra op 25 oktober 1946.

Tijdens de 1e politionele actie, op 21 juli 1947, kreeg de Y – Brigade de opdracht het bezetten van de belangrijke olievelden bij Sekajoe en in het Pendopo district door de “Gadjah Merah” en de olie en steenkoolvelden bij respectievelijk Praboemoelih/Talangdjimar en Batoeradja en Moeara Enim door de stoottroepen (“Provincieplan”). Tevens werden er door de “Gadjah Merah” ten westen en zuid oosten van Palembang nog enkele acties gevoerd waarbij o.a. Pangkalan Balai en Indralaja werden bezet. 
De olie en steenkoolvelden ten zuiden van Palembang was het doel van de twee stoottroep bataljons. Voorbij de stad Batoeradja stuitte men op hevige tegenstand. Het duurde dan ook tot ver na het staakt het vuren voor het gehele gebied bezet was. 

Na de repatriëring van de OVW bataljons en het KNIL in de eerste helft van 1948 bestond de Y – Brigade louter nog uit onderdelen gevormd uit dienstplichtigen, uitgezonderd manschappen van de AAT, Genie en Cavalerie waar veel OVW’ers in dienden.

Tijdens de 2e politionele actie bezette de Y – Brigade o.a. de olievelden bij Mangoendjaja en de plaats kemang, gelegen aan de Moesi-rivier ten westen van Palembang en de plaatsen Mesir en Pakan Ratoe, oost van Batoeradja. 

Na het ‘cease fire’ keerde de rust in het gebied van de Y – Brigade weer terug.
Eind 1949 werd de Y – Brigade opgeheven.

De Brigade koos de demonen-kop als embleem vanwege het feit dat Bali, de plaats van oprichting, het Demonen-eiland wordt genoemd.

Gezamenlijke actie richting Charitas hospitaal van 8 RS en het 3e Eskadron Pantserwagens bij de slag om Palembang, januari 1947

Opgericht             20-07-1946 op Bali
Toegevoegd aan    T.T.C. Zuid – Sumatra
Commandant(en)   Lt. kol. F. Mollinger  20-07-1946 / 14-09-1949
                            Lt. Kol. Luchsinger   14-09-1949 /           1949
Opgeheven            eind 1949

Samenstelling:
Staf Y-Brigade 
Infanterie X 
Infanterie XI 
Infanterie XII 
3e (7e) Bataljon Regiment Stoottroepen
4e (8e) Bataljon Regiment Stoottroepen
3e Eskadron Pantserwagens 
Veld Artillerie III 
6e Afdeling Veldartillerie 
8e Afdeling Veldartillerie 

error: Hey Verkenners en Boreelfans, deze inhoud is tegen onbevoegd opslaan beveiligd!